Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dağ-dağa söykənib,Zirvə-zirvəyə,
Qəzəl 1875Üzünə zülfünü salsan, daha ənbər nə gərək?Bu odun şöləsi var, indi səməndər nə gərək?
Qitə 273Köçmək vaxtı gəlib çatmış bu vəfasız dünyadan,Göç yolunda qalan bizik, çoxdan gedib karivan.
Qəzəl 229Canan yolunda başını eylər nisar şəm,Olmuş bu yolda ömr uzunu payidar şəm.
Rübai 164ای لاف زنان را همه بویی ز تو نهحاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه
“Eşq mədrəsəsi”Eşq mədrəsəsi, məhəbbət ibrətxanası, naz və qəmzə darülfünunu, qucaqlaşma evi.İnsafən bu əlli ilin müddətində teatrımız çox-çox tərəqqi tapdı. O qədər qabağa gəldi ki, indi Mirzə Fətəli birdən dirilə və gələ əyləşə tamaşa otağında. Pərdə qalxandan sonra səhnəmizə tamaşa edə. Yəqin ki, tanımayacaq ki, aya bura haradır, teatrdır ya lotuxanadır.
Olalı hüsni nakşı dünyâda fâşOlalı hüsni nakşı dünyâda fâşDahi da'vî kılımaz oldı nakkâş
Sirlər xəzinəsi, fəsil 36Ey vüsal gecəsinin ən möhtəşəm heykəli,Ey səhər bayrağından daha yüngül, kölgəli!
Dördüncü pərdəBöyükxanın qərargahı. Zəngin bir şərq salonu. Böyükxan, əlində bir neçə məktub, salonu dolanır və öz-özünə deyir:*Böyükxan** — Şuarın vaxtı keçib, indiyə kimi deyirdik ki, Azərbaycan xalqı şahpərəstdir, amma indi «Rədd olsun Qacar xanədanı!» səsindən bütün Təbriz titrəyir.
Qəzəl 289دلدار من از خانه ببازار برآمدناگه بسر کوچه خمار برآمد
Əlavə 25من آن مردم که پیش از مرگ مردمتن خود را به گورستان سپردم
Töhfeyi-Sami, bölmə 349از جمله خوش طبعان و نادرگویان یزد است و اکثر اشعارش در غایت سوز و درد، این دو مطلع از آنجمله است :ای گل که چنین در بغلت تنگ گرفته است؟
Qitə 117شد از بهار خجسته سپاه برد شکستهبر اوستاد موفق بهار باد خجسته
Şahın cavabıSərvəri-muşan eşidib bu sözü,Tünd qızardı acığından gözü,
DənizdirÇocuqluqdan vuruldum, mənim sevgim dənizdir,Dəniz aydın, dəniz göy, dəniz göydən təmizdir.
Qəzəl 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Tanıya bildimSəni gec də olsa tanıya bildim,Vətənə, millətə gərəksizsənmiş.
Dedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisənDedim: – Ey qönçdəhan, könlümü qan eyləmisən,Dedi: – Bica yerə eşqimdə fəğan eyləmisən!
Şərq gözəlinəŞəfəqlər sökərkən öpüşlərindənYaranmış al, incə yanağın sənin!
Rübai 109در وصف تو بسیار سخن راندهایمبسیار کُتُب ساخته و خواندهایم
Qəzəl 140خنک آن شبی که او رخ بفروزد از شرابیچکد از جگر مرا خون چو بر آتشی کبابی
Qəzəl 102مستان شود به خانه زین آشیانه سازروی زمینِ زخلق تهی خانه خانه ساز
Satıram ("Moldayı, salmadı el dil boğaza…")Moldayı, salmadı el dil boğaza…Eybi yox, gərçi qoyulduq loğaza,
Qəzəl 129ماه ز مشرق طلوع کرد چو رویت تمامنی که بود مه که زو مهر کند نور وام
Yad adamMən bu idarəyə təzə gəlmişəm, özü də müdir gəlmişəm. Vəzifəm ağır, işim çox, məsuliyyətim də ki öz qaydası ilə.Onu yaxşı dərk eləmişəm ki, kollektiv ilə dil tapsam, hörmət qazansam, işçilər ilə insan kimi rəftar eləsəm, istədiyimə nail olacağam. İctimai tərbiyə, sağlam əxlaq yolunda öhdəmə düşənin öhdəsindən gələ biləcəyəm. Yox, əgər kollektivdə hörmətim olmasa, adamlara özümü sevdirə bilməsəm, vay mənim halıma.
Təranə...Sevgilim, insanın ömrü gödəkdir,Ömür bir quş kimi uçacaq əldən.
Gözləri yol çəkən ana mahnısı(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.
Aslan, qurd və çaqqalGörmüşəm nüsxədə bir türfə misal,Əyyami-sabiqdə bir qurd, bir çaqqal.
Dəyişsək, əgər ünvanımızıDeyirəm ya soyunub göstərək üryanımızı,Ya da ki, dar geyinib pırtdadaq hər yanımızı.
Sənin saçlarınƏli Tudəyə*Saçların ağarır, seyr edirəm mən,