Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey bivəfa, qoyubsan əcəb qalə tək məni,Hicran odun əhatə edib halətək məni.
Müxəmməs: Göstərdi mənə dün biri bir qaşı hilalıGöstərdi mənə dün biri bir qaşı hilalı,El bir-birinə mahi-nəvi eylər kimi hali,
Təcnis: Cəmalını görcək mayıl olmuşamCəmalını görcək mayıl olmuşam,Bilmədim gözəlim, ayadın nədir.
Ey gözüm, Əhmədə bax, gör. nə qəşəng oğlandırEy gözüm, Əhmədə bax, gör. nə qəşəng oğlandır,Qəmi-hicrində onun qəmli könül virandır.
Dərdimə dərman qılan ol gözləri şəhla imişDərdimə dərman qılan ol gözləri şəhla imiş,Qaşlarıdır kabə qövseyn zülfi ev əbna imiş.
Qadasın aldığımSəhər səhər əsən yellər,Əsmə, qadasın aldığım.
Pərakəndə şeir 96تار و پود فلک از ناله پیچیده ماستپیله اطلس گردون دل غم دیده ماست
Rübai 323Ey tərsa gözəli, ol mənə qəmxar,Hər bir kəlisada səni sevən var.
Qitə 12Soruşdum, ey gözəlim, səndə daim aləmdəTəərrüz eyləmək aşiqlərə nə adətdir?
Cami-Cəm, fəsil 56Alçaq qapısında bir şair olmaqYunan fəlsəfəsi, kürd evidir, bax!
AğarıbdırDivanə könül, daxı usan, yal ağarıbdır,Bir güzgüyə bax gör ki, pərü bal ağarıbdır,
Gözüm ahıdalı yolunda kanıGözüm ahıdalı yolunda kanıTapundan bir vefâ bulmadı kanı
Şərəfnamə, fəsil 52Elə ki, ucaltdı günəş boynunu,Zülmətdən yudu bu çərxin donunu,
Töhfeyi-Sami, bölmə 118اصلش از اصفهان است اما در شیراز می بود . اول در اصفهان بود، قالبک زنی رخوت عورات میکرد . اشعار رکیک او در میان مردم مشهور است و ایراد آن از مردمی دور. بخراسان رفت و در آنجا بواسطه هرزه گوئی بدست امیر عبدالغنی قوم امیر نجم ثانی اصفهانی که اوایل بهم مصاحب بودند کشته شده از اشعار او این مطلع قصیده که در سال قحط در شیراز گفته است نوشته شد :شهر شیراز پر از آدم آدمخوار است
Qəzəl 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Sevgi və zəhərAtabəy Məhəmmədin mələkəsi Qətibənin Təbrizə gəlmək xəbəri Azərbaycan hökuməti dairələrində o qədər də səmimi qarşılanmadı. Lakin Əbubəkr rəsmi olaraq Qızıl Arslan sarayında lazımi hazırlıq görülməsinə əmr vermişdi. İstiqbal mərasimi isə düzəldilməmişdi. Qətibə bunu heç bir vaxt xəyalına gətirmirdi, o, özünün Təbriz altında əyan və ruhanilər tərəfindən qarşılanacağına inanırdı. Lakin o, Vasmınc şəhərinə yetişdiyi zaman özünün arzularından bir əsər qalmadığını gördü. Bir nəfər də olsa istiqbala çıxan yox idi. Buna görə də onun qafiləsi Vasmıncda bir gün qalmaq və mələkənin şəhərə yaxınlaşdığını vəliəhdə xəbər vermək qərarına gəlmişdi. Bir gün əvəzinə Vasmıncda iki gün oturdular, lakin istiqbala çıxan olmadı. Nəhayət, onlar şəhərə gecə vaxtında girmək üçün Vasmınc şəhərindən çox təxirlə çıxdılar və gecədən çox keçmiş şəhərə girdilər.Qətibənin qafiləsini Qızıl Arslanın sarayının qarşısına qədər küçə dilənçiləri ilə bazar qarovulçuları müşayiət etdi.
SonraMən sənin haqda nə duydumsa, ürəkdən yazdım,Ruhunu, varlığını hiss edərəkdən yazdım!
Rübai 9فرقان رخت که فرق فرقان بشکستموسی چو بدید لوح یزدان بشکست
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
Qəsidə 161دمید لاله سیراب در بنفشه ستانچو طوطئی که بود خفته در بنفشه ستان
Qəsidə 6Ey Ay kimi gözəl üzünün çakəri günəş!Ay bir qulun, rəvamı ola digəri günəş?
Baği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəzBaği-aləmdə mənə bir güli-rənadı qərəz,Bir qədi sərv, üzü laleyi-həmradı qərəz.
Doqquzuncu fəsilITəbiət, yorğan kimi üstünə çəkmiş olduğu qaranlıq, tutqun buludlar altında həzin-həzin mürgüləyir, hər tərəf, hər şey səssiz, dilsiz bir sükut içində dincəlirdi. Uzaqda yanan mayakın projektor kimi dənizə doğru uzanan sarımtraq titrək işığı dalğaların geniş qolları arasında əriyib gedirdi. Yalnız Xəzər dənizinin yorğun qafilə kimi tənbəl addımlarla irəliləyib, qayalara sakitcə çarparaq, geri dönən dalğacıqları, qaya üstündə oturub, gözlərini dənizin uzaq ənginliklərinə dikən üç nəfərin danışığı bu mürgüləyən sükutu parçalayırdı. Onlardan bir qədər aralı yarıya qədər qumlu sahilə çəkilmiş kiçik bir qayıq, bir az uzaqda isə iki atlı araba dururdu. Yan-yana oturmuş kölgələrdən biri deyirdi:
Rübailər, 28Dar köksümü qəmlərin seçibdir meydan,Güllər üzünü görüb qalarlar heyran.
O gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədirO gül mənə bu gecə həmzəban olan gecədir,Deyib, gülüb, danışıb, mehriban olan gecədir.
Rübai 10رخسار بدست زلف جادو دادیبنگر سپهی را چه قدر رو دادی
Qəzəl 191میگفت لیلی روزی به مجنوناز حسن من شد عشق تو افزون
Qəzəl 134نرسیدهست به گوش تو مگر فریادمورنه هرگز ندهد دل که نیاری یادم
"Şair"lərimizə nəzirəEy alnın ay, üzün günəş, ey qaşları kəman,Ceyran gözün, qarışqa xəttin, kakilin ilan.
YaxşılarAmandı, qoruyun bir-birinizi.Qoymayın soyuya Arazı Kürdən.