Mən bir kitabəm

Mən bir kitab, hər vərəqim min kitabdır,Ayati-məhkəmati bütün inqilabdır.

Məhəmməd Hadi2 dəq
İkinci kitab, ikinci hissə

1**Rüstəmbəy sabah qatarı ilə Kiyevə gəldi. Ternopolda bir axşam qalıb, məzuniyyətə icazə almışdı. Artıq bir ay istirahət edə bilərdi.

Yusif Vəzir Çəmənzəminli53 dəq
Sevməsəydim səni mən

İnanmadın sözümə,Bir gülmədin üzümə.

Əhməd Cavad1 dəq
Qoşa kəklik

Ordubadın dağlarındaBir cüt kəklik tora düşdü.

İslam Səfərli1 dəq
Münif əfəndiyə

Əziz qardaşım Münif əfəndi!**İstanbulda olduğum günlərdə sizin və əziz qardaşım Arif bəyin haqqımda göstərdiyiniz məhəbbət və mehribanlıq heç bir vəchlə yadımdan çıxmamışdır və elə bir gün olmur ki, sizin yaxşılığınızdan danışmayım. Lakin təəssüf ki, sonralar məsafənin uzaqlığı məni sizin əziz vücudunuzu görməkdən məhrum etmişdir.

Mirzə Fətəli Axundzadə4 dəq
Hara qaçsın insan?

Cana gəlmişik biz bu canan əlindənKi nə ins aman tapdı, nə can əlindən

Məhəmmədhüseyn Şəhriyar2 dəq
Babamın koması

"Kollu koxa " povestininmüəllifi İsa Hüseynova

Bəxtiyar Vahabzadə19702 dəq
Qış

Bir az əvvəl sağa-sola uça-uça fırlanan,Parça-parça qarlar indi yavaş-yavaş düşüyor.

Abbas Səhhət19121 dəq
Dilbəra, dərdimə dərman səndən özgə kimsə yox

Dilbəra, dərdimə dərman səndən özgə kimsə yox,Həm dəxi könlümdə iman səndən özgə kimsə yox.

Şah İsmayıl XətaiQəzəl1 dəq
Göy göl mənzərələri

1. Gecə**Bu gecənin möhtəşəm, sirli bir aləmi var,

Qasım Qasımzadə4 dəq
Xatirə yarpaqları

Təsəlli tapıram xatirələrdəXatirə sözündən üşənirəm həm.

Qabil1 dəq
Sənətkar

Ah, nə böyük şərəfdir sənətkar olmaq,Könüllər dünyasından xəbərdar olmaq!

Mikayıl Müşfiq1 dəq
Uca dağ başında

Uca dağ başında, mədəniyyət mərkəzlərindən və dəmir yolundan uzaq, laçın yuvasına bənzər xırdaca bir şəhər düşübdür. Dağın sağ və sol ətəklərindən köpüklənərək sürətlə axan iki çay, axırda iki mehriban qardaş kimi birləşib axaraq, düzlərdə yaşayan əhalinin bağlarını, əkinlərini sirab edirlər.Şəhər tamam qışı və baharın yarısını qara, dumana bürünmüş keçirib; axırda bu qara çadırşəbi atıb gözəl bir nazənin sənəm tək surətinin parıltısını aləmə salıb, tamam yay istirahəti arzusunda olan isti yerlər əhalisini öz ağuşuna cəlb edir.

Əbdürrəhim bəy Haqverdiyev15 dəq
Gəlin

Yolunu salıbsan çeşmə başından,Qorxuram gələsən nəzərə, gəlin!

Aşıq Qurbani1 dəq
Növbə

Dörd yandan bürüyüb qəzet köşkünü,Növbəni pozmayın – deyir adamlar.

Tofiq Bayram1 dəq
Görünür

Həyat bir dövrandı, iki üzlüdü,Qarası görünür, ağı görünür.

Novrəs İman1 dəq
Xan qızı Gülsənubərlə tarzən Sadıqcanın nağılı

Üçüncü yay gecəsi idi ki, şəhərin sakitliyi içində Xan qızı Gülsənubər tarda çalınan o muğamı eşidirdi. Və üçüncü yay gecəsi idi ki, Xan qızı Gülsənubərin yuxusu göyə çəkilmişdi. O tarçalan oğlanın gözlərindəki qəribə ifadə ilə çaldığı muğamın söylədiyi hekayət arasında ayrılmaz bir bənzərlik var idi. O hekayətin nədən ibarət olduğunu qız dərk eləyə bilmirdi. Lakin hiss edirdi ki, bu, nə isə, uzaqlarda və uzaq zamanlarda olub getmiş bir hekayət idi. Bəs, onda nə üçün o əhvalatı indi tarında hekayə edərkən oğlanın baxışları bu qədər pərişan, bu qədər əlacsız olurdu? Qız onu da hiss edirdi ki, muğamın danışdığı o əhvalatda nəhayətsiz bir kədər, bəlkə də, dünyada heç kəsin duya bilmədiyi bir nisgil var. Və indi bu cavan tarzən o pərişan, o nisgilli əhvalatı çaldığı muğamın gücü ilə hamıya nəql etmək istəyirdi. O qəmli əhvalatın sirri, yəqin ki, bu oğlana aydın idi. Yoxsa böyük Allahın onun gözlərinə bəxş etdiyi işıq muğamı çalmağa başladığı zaman birdən-birə bu qədər gözəl, bu qədər cazibədar, bu qədər dərin görünə bilməzdi.Güllərin, çiçəklərin ətriylə dolu bu aylı gecənin nəhayətsizliyi harada, hansı yalçın qayalıqda isə qurtarırdı. Lakin cavan tarzənin gözlərindəki o işıqlı, anlaşılmaz dünya, muğamı çaldıqca, həm dərinləşir, həm də əsrarəngiz və qavranılmaz olurdu... Və qız, bütün bu düşündüklərinin, hiss etdiklərinin boş bir xəyal olduğuna özünü nə qədər inandırmaq istəyirdisə, ürəyini o aləmdən qoparıb, o cavan tarzəni özündən uzaqlaşdıra bilmirdi...

İlyas Əfəndiyev28 dəq
Barışma kədərlə

Barışma kədərlə,Hər şeyə biganə olarsan.

Əli Kərim1 dəq
Tale

Tale vardır, buna inan,Bir gün acı taleyimdən

Həkimə Billuri4 dəq
Səkkizinci fəsil

1**Dənizdə tufan başlanırdı. Külək getdikcə şiddətlənirdi. Səhər çoxdan açılmışdısa da, göy üzü hələ də aydın görünmürdü. Mavi dənizin suları tutqun bir rəngə çalırdı. Dalğalar üzərində ağ köpüklər görünməsəydi, sulara mazut qarışdığını güman etmək olardı. Qaralmış buludlar cənuba doğru axışır, elə bil küləyin təqibindən baş götürüb hara isə qaçışırdı.

Mehdi Hüseyn1 saat 15 dəq
Ay doğanda gələrdi!..

Onu hər axşamçağı yol üstündə görərdim.Qərib-qərib baxardı uzun-uzun yollara.

Zeynal Cabbarzadə2 dəq
Suallar… Suallar

Hansı havadan udasan?Hansı ətəkdən tutasan?...

Cabir Novruz1 dəq
Nə anladıq?

Nə anladıq gəlib keçən günlərdən?İldırımlar çaxdı, işıq əridi

Həbib Sahir1 dəq
On birinci fəsil

Rza xan ağ mərmər sarayın pillələrini qalxanda bütün xidmətçilər əl-əl üstə qoyub ikiqat olmuş, hərbi qulluqçular ayaqlarını cütləyib, özlərini qurudaraq, nəfəslərini içəri çəkmişdilər. Sanki bütün adamlar daş kimi dilsiz və cansız idi. Hamısı qorxusundan saralmış və yerində donub qalmışdı. Əbədi qaşqabaq və qəzəbin kölgəsi pis bir qaranlıq şəklində şahın sifətinə çökmüşdü. Bu qara üzə, heç bir zaman işıqlanmayan bu kinli gözlərə baxmaq mümkün deyildi. Qaraqırışıqlar, məmləkəti bürümüş zindanlar və məhbəslər kimi, ağır və kəsif halda, onun üzündə yatıb qalmışdı. Baxışlarında hakimiyyətin hüdudunu bilməyən təşnə bir ürəyin hərisliyi duyulurdu.O, dəhşət saçan kabus kimi yerində oturduqda bütün sarayda bir məzar sükutu hakim idi. Böyük-kiçik, xidmətçilərin hamısı pəncələri üstə yeriyir, qorxa-qorxa pıçıltı ilə danışırdılar. O, azca düşünüb vəziridərbarı yanına çağırtdırdı. Beş dəqiqə keçməmiş, balacaboylu, tiryəkdən qapqara qaralmış və sümükləri çıxmış Həkimülmülk öhünü düzəldərək daxil olub təzim etdi. Onun balaca gözləri yağı qurtarmış çıraq kimi işıldayırdı. Ürəyi titrəyə-titrəyə əlahəzrət-hümayunun əmrini gözləyirdi. Şahlar və hakimlərin dəyişməsindən asılı olmayaraq, həmişə İran siyasətinin halqalarını əlində saxlayan bu adam, Pəhləvinin qarşısında yarpaq kimi əsir, başını, hər an enməyə hazır olan bir qılıncın altında hiss edərək, özünün bir varlıq, bir vücud olduğunu xatırından çıxarırdı.

Mirzə İbrahimov30 dəq
Özgələrə

Ah gör kim genə yar oldu nigar özgələrə,Qoşulubdur yüzü gülbərgi-bahar özgələrə,

Abbasqulu ağa Bakıxanov1 dəq
Məni

Yağı düşmanın hərbəsi,Qaçırtmaz meydandan məni.

Xalq ədəbiyyatı1 dəq
Sevgilim

Şəhla gözlərini gördüyüm zamanDedim, gül üstünə bir jalə düşmüş.

Balaş Azəroğlu1 dəq
Ömür kitaba bənzər

Ömür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş

Mədinə Gülgün19761 dəq
Nizami

Nizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.

Mirvarid Dilbazi19901 dəq
Gözəl yurd

Qafqas… O gözəl yurd, o müəbbəd* vətənimdir,Mən hürr olaraq doğdum o zümrüd yaxasında.

Almas İldırım1 dəq