Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Nə anladıq bu gəlmaqdan,Bu altı aylıq qonaqdan?
DağlarMəğribdən məşriqə səf çəkib durub,Qüdrətdən çatıbdı baş-başa dağlar.
YoxdurDüz sözün keçməz isbata,Yoxsul, səbəb: varın yoxdur.
Hökm elədi bəgim PaşaHökm elədi bəgim Paşa,Küll-i-inas fərraşa,
Qəfil küləklər əsəndəGünəş məşriqdən neçə dəfə çıxıb məğribdə neçə dəfə doğub qürub etdi – heç kəs hesablamadı, neçə-neçə bulaqlar birləşib çaylara qovuşdu, heç kim baş açmadı, dəryalara nə qədər təzə sular axdı – heç kim fərqinə varmadı, neçə-neçə gündüz gecəni qovdu, neçə-neçə gündüzün gecə üzünə zülmət pərdəsi çəkdi – heç kim bilmədi.Əcəmi də günəşin doğub batmasına tamaşa edə-edə, bulaqlardan su içə-içə, çaylardan adlayıb neçə-neçə gecəni gündüzə, gündüzü gecəyə qata-qata, nağıllarda deyilən kimi, neçə-neçə yollardan keçdi, aşırımlar aşdı, keçdikcə də, aşdıqca da saçlarına düşən dən çoxaldı, illər çin-çin olub yaşının üstünə qalandı...
QoymayırÜç ayda bir dəfə gəlirəm evə,Arvad söz eşitmir, uşaq saymayır.
Söz səndənNazlı dilbər, gəl ixtilat eyləyək,Sazı məndən, simi məndən, söz səndən.
BaxtımÇevirib yönümü haqq dərgahına,Çağırıram bəlkə, gələydi baxdım.
ÜstünəNazlı yarın gül yanağı,Yaraşıbdı xal üstünə.
İxtiyarlıqBu dünyanın səfasını sürmədənNə tutdun yaxamı ay ixtiyarlıq.
Altıncı fəsilCanlar verib sənin kimi cananə yetmişəm*Rəhm eylə kim, yetincə sənə cana yetmişəm.*
GözəlÖmrü bada verdin, günü talana,İndi sən ömrümün ayağı,gözəl.
Hasarın o tayında(epiloq yerinə)*Bir vaxt dünyada özgə heç nə yox idi: bir ev vardı, bir ağaclı-budaqlı həyət vardı; dağlar idi, Günəş idi; bir mən idim, bir nənəm idi; bir də bir inəyimiz vardı ki, o da atam kimi səhər tezdən çıxıb gedərdi və axşam qaş qaralanda evimizə qayıdardı.
Ay ağalar, bir nigarın odunaAy ağalar, bir nigarın oduna,Dəli könlüm yana-yana düşübdür.
ÇəkərYazıya bax, gözəl gedir çirkinə,Əğyar olan alagözə mil çəkər.
Üçüncü məclisVaqe olur Xorasanın ətrafında. Bir tərəfdə Nadirin çadırı, o biri tərəfdə Xorasan qələsi.*ƏVVƏLİNCİ GƏLİŞ
Can içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqimCan içində dərdi-eşqin olalı, cana, müqim,Gözlərindən sayru könlüm oldu sağü müstəqim.
Talıb bəy VəzirovaAyırdın mənə, Talib, ki, əzən xub oldun,Nəzəri-mərhəmətü lütfilə mərğub oldun.
Gözə ol şəh yolidin özgə gubari bolmasunGözə ol şəh yolidin özgə gubari bolmasun,Məndin özgə kimsəgə andin güzari bolmasun.
TellərinGözəl səndə nə qaydadır,Salıbsan yana tellərin.
Kamın alSəy göstərib bu meydana çıxanda,Məclislərdən, toy-büsatdan kamın al.
Qəzəl: Aşiqə cövr etməklə, cana, günahı yoxmudurAşiqə cövr etməklə, cana, günahı yoxmudur,Gər qərib isə nə var, onun Allahı yoxmudur
Altıncı fəsilPƏNAH XANIN TƏRNƏKÜT QALASINI VƏŞUŞA QALASINI TƏMİR ETMƏYİ VƏ
LələXəstə cismim bir cananın ucundan,Yanıb atəşlərə əriyir, Lələ,
Gəlsin, gəlməsinSəba, məndən söylə o gülüzara,Bülbül gülüstanə gəlsin, gəlməsin?
Nə dediDilqəm*Qasidi-bizəval, ərzi-halımı,
DüşübdürÇərxi-fələk qismət edəndə özü,Ğəmi-gərdun bu dilfigarə düşübdür.
HekayəQəribə bir nəql eyləyim, ey cavan,Bir dəm eşit, mətləb olsun əyan
CahanaEy gözəllər şahı, şuxi-nazənin,Yetişibdi hökmün külli-cahana.
SayasanMərd igidlər nə nişanda bəllidi,Arifsənsə, gərək doğru sayasan.