Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گل ز روی او شرمسار شددل چو موی او بیقرار شد
Saçın əndişəsi təhriki-zənciri-cünunumdurSaçın əndişəsi təhriki-zənciri-cünunumdur.Cünunum dəfinə zikri-ləbi-ləlin füsunumdur.
Təzə partilərAxır vaxtlarda Xoyda Amerika üsulu ilə dörd müstəqil parti təşkil tapıb.Birinci parti Qulu xan partisidir. Parlaman üzvləri İqbalüssəltənə atlılarından intixab olub. Rəisül-vüzəra məzkur Qulu xandır ki, prezident deməkdir.
Her zemânda tengri yahar bir çerahHer zemânda tengri yahar bir çerahAna yaman sağman kalur ırah
Qəzəl 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد
Töhfeyi-Sami, bölmə 495از شعرای مشهد مقدس منور رضیه رضویه (ع) است و مرد دیوانه و بی حیاست و اکثر اوقات با مردم در جنگ و گفتگوست و هر گاه شعر خود را میخواند فریاد میکند که تحسین کنید که بهترین شاعران منم . اما گاهی از او شعرهایی سر میزند که خالی از حالتی نیست مثل این بیت :سلطان ملک حسنی و من داد میکنم
Dolanım başuva, ey nazlıca yarım, bəri baxDolanım başuva, ey nazlıca yarım, bəri bax,İşvəli, qəmzəli, çəm-xəmli nigarım, bəri bax.
Bu insanlı həyatdaBu insanlı həyatdaBir insanla aran yox.
Qəzəl 2563ساغر پر می علاج جان محزون میکندگرد پاک از چهره سیلاب جیحون میکند
Qəzəl 48از حال خود شکسته دلان را خبر فرستتسکین جان سوختگان یک نظر فرست
Qəzəl 254خواهم شبی بر آن دهن تنگ میر شدکامشب مرا تعلق او در ضمیر شد
Zövq şövqilə cəhan qeydin çəkən zəhmət çəkərZövq şövqilə cəhan qeydin çəkən zəhmət çəkər,Əhli-zövq oldur kim, ondan daməni-himmət çəkər.
Misyonerlərİranda hələ köhnə istibdaddan çox yadigarlar var, biri də misyonerlikdir.Rusiyada misyonerlik istibdadın atası birinci Pavel padşah tərəfindən təsis olunmuşdu. Hərçənd ikinci Aleksandrın azadixahlığı sayəsində misyonerlər hörmətdən düşdülər, amma axırıncı Nikolay əsrində misyonerlər yenə nüfuz qazanmışdılar; belə ki, Qazan müsəlmanları içində məşhur Radlov, Türküstanda Ostroumov və Qafqaziyada miropyevlər xeyli bir zaman müsəlmanların qanını şişəyə tutmaqda idilər ki, axır inqilabda onlar hamısı əziz ömürlərini İrandakı misyonerlərə bağışlayıb rədd oldular.
Yârenler firâkından âh u bin âhYârenler firâkından âh u bin âhYâr içün ölmekliğe çohdur günâh
Qəzəl 222بسودای تو خوش حالیم و دلشادبدردت آرزومندیم و معتاد
Töhfeyi-Sami, bölmə 497در محلی که جمالش در مرتبه کمال بود میل شاعری کرد و هرکس از عاشقانش شعر بنام او میگفتند و او گرد میکرد این مطلع از آن جمله است :
Bağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuzBağlər səbz oldu, olmaz xatirim xürrəm hənuz,Gül açıldı, bülbül oldu şad, məndə qəm hənuz.
Bayram olmaz bəşər övladlarına gündə, oğul!Bayram olmaz bəşər övladlarına gündə, oğul!Bax bu dünyada fikirlərlə tutulmuş yığına.
Qəzəl 2605کی به ارباب تجرد مال دنیا می دهند؟آب از سرچشمه سوزن به عیسی می دهند
Qəzəl 58شوری ز دو عشق در سر ماستمیدان دل، از دو لشکر آراست
Qəzəl 259چه عشقست این که در دل شد؟کزو پایم درین گل شد
Ey vücudi-kamilin ayinədari-feyzi-həqEy vücudi-kamilin ayinədari-feyzi həq,Asitanın qibleyi-hacati-ərbabi-yəqin.
İanəTəbrizdə nəşr olunan “Minarə” adında erməni ruznaməsinə Qəzvin erməniləri tərəfindən iki yüz əlli tümən ianə göndərilibdir.Təəccüb eləmək lazım gəlir ki, iranlılar bu növ himmətdən uzaqdırlar, zira ki, İranda indiyə qədər nəşr olunan İran ruznamələrinin əksəri bir böyük mənbədən ya böyük əşxasdan pullar alıb o mənbəni və o əşxasın mürəvvici-əfkarı olublar, yəni onların əfkarına xidmət ediblər.
Tutalum süci vardur harîf kanıTutalum süci vardur harîf kanıOrtada söz çoh geçer ârif kanı
Qəzəl 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Töhfeyi-Sami, bölmə 505مولدش هراتست و اوقات او بکتابت میگذرد و هر روز چها بار افیون میخورد این مطلع از اوست :طلب سرچشمه آن، از علی بن ابی طالب
Hansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmazHansı bar aşiqə kim, sən kimi canan olmaz,Bu müşəxxəsdi ki, cismində onun can olmaz.
Var olsun ərənlərlə dövrlər devirənlərVar olsun ərənlərlə dövrlər devirənlər,Vicdanlarını millətə doğru çevirənlər.
Qəzəl 2654Qəm ki məndə qoymayıb can, daha qəmxarlıq nədir?İndi ki, can yoxdu, bəs, söylə, bu dildarlıq nədir?
Qəzəl 113دل که در دام تو افتاد غمِ جان نَبَرَدجان که در زلف تو شد راه به ایمان نبرد