Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دیگی که پار پختم چون ناتمام بودباز آمدم که پخته شود هر چه خام بود
Bu, Leylinin çirağla macərasıdır və ondan çareyi-dərdi-dil təmənnasıdır"K'ey didəsi bağlı, bağrı dağlı'Başı qaralı, ayağı bağlı!
Hədərİnqilabdan sonra Azərbaycanda, Türküstanda, Tatarıstanda və Gürcüstan ilə Ermənistanın bəzi şəhərlərində müsəlman kəndlilərinin oxumağı üçün çox-çox qəzet və jurnallar çıxmaqdadır.Bu qəzet və jurnalların cəmini nəzərə alanda və onlara diqqət edəndə, baxıb görürük ki, bu cəridələri çıxardanlar, bu işə xərc və səy qoyanlar bunu heç bilmək istəmirlər ki, aya bu qəzetləri oxuyan var, ya yoxdur.
İşvesi ol nigârun dil mi kodı bu tendeİşvesi ol nigârun dil mi kodı bu tendeYa söylemeğe derdin dil mi kodı bu tende
Qəzəl 345بوی عشق از نفس باد صبا می آیدشادمانم که ازو بوی ولا می آید
Töhfeyi-Sami, bölmə 531واعظ خوشخوان بود و گاهی در اثنای وعظ شعر خود میخواند و حالی میکرد که موجب نفرت مردم می شد، این مطلع از اوست :سر دهان او را جستم ز نکته دانی
Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Səni əhli-vəfa bilmişdim, ey gül, bivəfasənmiş.Bağışla, bilmədim biganələrlə aşinasənmiş.
Bir qələm dostumla əruz söhbətiDedim: oxuyuram yazdıqlarını,Eyni ölçülərdir, əlvanlıq hanı?
Qəzəl 3299مرهم زخم مرا شور محبت داردپنبه داغ مرا صحبت قیامت دارد
Qəzəl 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Qəzəl 339به سر زلف سیه دوش گره برزده بودخلق را آتش سوزنده به دل در زده بود
Bu, Leylinin Məcnun ətvarına təhsinidir və hüsni-e'tiqadına hüsni-yəqinidirLeyli dedi: "Ey vücudi-kamil,Qürbi-Həqə ismət ilə qabil!
Qanı istilərNaxçıvanda bir dəli Molla Abbas var idi. Uşaqlar başına doluşub hoydu–hoyduya götürəndə Molla Abbas camaata üzünü tutardı və belə deyərdi:– Ay camaat, vallah mən dəli deyiləm, bu uşaqlar məni dəli eləyirlər.
Şekker lebüni sun bize iy yâr bu giceŞekker lebüni sun bize iy yâr bu giceGer yoh dir isem uş yüregüm yar bu gice
Qəzəl 349درد مرا نوبت درمان رسیدکار من از عشق بسامان رسید
Töhfeyi-Sami, bölmə 532از ولایت خراسان است و اوقات به مجلدی و شاعری میگذراند و گاه، گاهی از عشق پری رویان آشفته میگردد و شعری میگویداین مطلع از اوست :هر گه که چشم بر من درویش میکنی
Alışdım odlara, aldım dili-divanədən atəşAlışdım odlara, aldım dili-divanədən atəş,Düşübdür aləmi-imkanə bu kaşanədən atəş.
Şəhid gəliniQəlbində sənin dursa da bir daş,Qaplan südü içmişdi o yurddaş.
Qəzəl 3337هر کجا قصه آن طره و کاکل گذردموج آشفتگی از دامن سنبل گذرد
Qəzəl 280دلم دردمند است باری برافکنبر افکندهٔ خود نظر بهتر افکن
Qəzəl 343غیر ازو هر چه هست بازی بودما و من قصهٔ مجازی بود
Meyvələrin söhbətiRəvayət dənizlərinin üzgüçüsü,Hekayət səhralarının səyyahı
RəndəBəli, qızlarımızın da oxumağı getdi işinə.Bir ildən artıqdır ki, mahalları gəzirdim (yəni bir işim də yox idi, ancaq veyillənirdim). Mahallarda çox şeylər gördüm və bunu da gördüm ki, qızlarımız dəxi oxumurlar. Bunun səbəbini mən çox qurdaladım və hərə bir cür bəyan etdi: bir paralarından bunu eşitdim ki, qızların oxumamaqlarının səbəbi budur ki, inqilabdan bu yana məktəblərdə heç oğlan uşaqlarını da oxudan yoxdur. Bir neçələri də qızların oxumamaqlarına belə səbəb qoyurdular ki, onsuz da dərs kitabları və təlim şeyləri tapılmır; tapılanda da oğlan uşaqlarına heç çatmır ki, hələ qız uşağına da çatsın. Oğlanları da qoyub qızlara paylasalar, oğlanlar yumruqlayıb qızların əlindən alacaqlar.
Bu gice kıldı tâli' bize yârîBu gice kıldı tâli' bize yârîKi tâli' oldı ışk erine yârî
Qəzəl 369ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر
Töhfeyi-Sami, bölmə 536او نیز از جمله متعینان آنجاست و خالی از حیثیتی نبوده و طبعش در شعر شوخی مینموده این چند مطلع از اوست :گر شود تیز بقصد سر من خنجر او
Ta dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuqTa dəhanın sirrinə pinhan tələbkar olmuşuq,Yox olubdur varımız, dərdə giriftar olmuşuq.
Hər sabahHər sabah artır yaşı yurddaşların,Türkü deyən sevgili qurddaşların.
Qəzəl 3339روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد
Qəzəl 286ای لعل تو پردهدار پروینوای زلف تو سایبان نسرین