Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دورآمد شتر به منزل لیلی، مکن عبور
Saqinamə, fəsil 10بیا ساقی آن آب کوثر سرشتکه لب تشنه اوست حور بهشت
İki xəbərBiri budur ki, kəndlilərdən ötrü türk dilində çıxmaqda olan “Əkinçi” qəzeti dayandı.Biri budur ki, hökumət türk teatrının hökumət tərəfindən verilməkdə olan məxaricini o qədər azaldıblar ki, o teatrın davam gətirməyinə ümid qalmır.
Ola mı revâ gözi kıla yara gönüldeOla mı revâ gözi kıla yara gönüldeKim diye gözi kılduğım yâra gönülde
Qəzəl 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوشاو بخود مشغول و جانها به خروش
Töhfeyi-Sami, bölmə 581در تبریز به صحافی اوقات میگذراند این مطلع در تعریف شهر مذکور از اوست :هر طرف شوخی و هر گوشه بلا انگیزیست
Ey gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənəEy gözün eyni-xuda, “nuni-qələm” qaş sənə,Verdi öz surətini nəqşdə nəqqaş sənə.
Unudulmuş unudulmaz sözlərMənim gözəl dilimin, hər gözəl, hər incə sözüDilimdə türkülənir, könlümün gülünçə gözü.
Qəzəl 3857Bu şərab kuzəsinin kölgəsi bəs etdi mənə,Daha möhtac deyiləm özgəsinin kölgəsinə.
Qəsidə 29دل صید زلف اوست به خون در نکوتر استوان صید کان اوست نگونسر نکوتر است
Qəzəl 399همه عالم پرست ازین منظورهمه آفاق را گرفت این نور
Canı kim cananı üçün sevsə, cananın sevərCanı kim cananı üçün sevsə, cananın sevər,Canı üçün kim ki, cananın sevər, canın sevər.
ŞikayətNuxa camaatı tərəfindən idarəmizə belə bir şikayət gəlib:Ay Molla Nəsrəddin əmi, sən bir insaf əhlisən, biz Nuxa camaatı, yəni Şəki camaatı, maarif və məktəb üzünə həsrət qalmışıq, səbəb?
Döyimeye bu yüregüm odına âhinDöyimeye bu yüregüm odına âhinGer irürürse hevâ vücûdına âhın
Qəzəl 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
Töhfeyi-Sami, bölmə 583در تبریز به خرده فروشی اوقات صرف میکند و این مطلع و بیت مشهور از اوست :نه بگریه رحم داری نه به سینه پاره کردن
Mənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecəMənə mehman idi ol sərvi-xuraman bu gecə,Məhfilim olmuş idi rəşki-gülüstan bu gecə.
Bu dünyada ölüm varBu dünya gidi röyə,Nə cəfa, nə zülüm var!
Qəzəl 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Qəsidə 31شهری به فتنه شد که فلانی از آن ماستما عشق باز صادق و او عشق دان ماست
Qəzəl 404پاکبازان را چه خارا و چه خز؟گر به رنگی قانعی در خرقه خز
Rübai 18حسنت که ز کاکل علم افراشته استمویی ز کمال لطف نگذاشته است
Müqəddəs vətənimYenə mənim üzümü ağardan müqəddəs vətənim olacaq.Qoy tiflislilər nə edərlər-etsinlər, qoy kilsənin xaçını qopardıb yerinə ulduz qondarsınlar, qoy nə edirlər-etsinlər, amma mənim başımı ucaldan – yenə mənim Naxçıvan vətənim olacaq.
Güneş sanemâ benzeyümez yüzüne diremGüneş sanemâ benzeyümez yüzüne diremAybını yüzünün yine hem yüzüne direm
Qəzəl 408بآرزوی تو در خاک می روم، در خاکبجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک
Töhfeyi-Sami, bölmə 584بسوزنگری اوقات میگذراند و گاهی شعر از او سر میزند از جمله این مطلع از اوست :بگریه موسم گل در فراق یار گذشت
Çəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məniÇəkmə, ey dust, bu gün daməni-səhrayə məni,Yoxdur ol mah, aparma bu tamaşayə məni.
Bilənmi varDünyaya gələndə gülən olmayıb,Gedənin dadına gələn olmayıb,
Qəzəl 3913Xoş o insanlara ki, bərkdə yandı bir-birinə,İlk sözü, son sözü hər yerdə "can"dı bir-birinə.
Qəsidə 36تا دل من دل به قناعت نهادملک جهان را به جهان بازداد