Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نگار من به یکی لحظه صد بهانه کندوگر به جان طلبم بوسهای رهانه کند
Bu, saqiyi-bəzmə badə üçün xitabdırSaqi, kərəm eylə, cam gəzdir!Durma, qədəhi müdam gəzdir!
Möhkəm iplərİyirmi ildən artıqdır ki, biz Azərbaycan türkləri mədəniyyət bağının yolunu tapıb, bu yolun piyadaları olmuşuq.Mədəniyyət bağının çiçəklərinin kefləndirici ətirləri, canverici havası, bulaqlarının təmiz və sərin sularının şorultusu, bülbüllərinin gözəl oxumaları bizləri çəkir, yürüdür, amma biz yürüyə bilmirik; o gözəl bağa tez yetişib, faydalanmağa və rahat olmağa ürəyimiz nə qədər tələsiyirsə, addımlarımızı tez-tez ata bilmirik. Nə qədər yıxılırıq, qalxırıq, atılırıq-düşürük və irəliləyiriksə, yenə görürük ki, yolun ondan bir payını ölçə bilməmişik, görürük ki, bağ hələ çox uzaqdadır.
Bülbül yine çağırdı ki feryâd yâd olaBülbül yine çağırdı ki feryâd yâd olaKaddün yine salındı ki şimşâd şâd ola
Qəzəl 314زلفت شب قدرست،زهی سایه ممدود!رویت مه بدرست،زهی طالع مسعود!
Töhfeyi-Sami, bölmə 522در قصبه تهران به عطاری مشغولست این مطلع از اوست :گر رسد هر دم جفا، ز آن یار خوش میآمدم
Eylər şərab ləli-ləbinlə müdam bəhsEylər şərab ləli-ləbinlə müdam bəhs,Gün tək bu rövşən oldu ki, eylər həram bəhs.
Dilimi doğma bilən bir ulusa can verərəmDilimi doğma bilən bir ulusa can verərəm,Dilimin türküsünə canımı qurban verərəm.
Qəzəl 3152Sanma, Məcnun dağının qədrini fərzanə bilər,Sor, Səməndər nədir? Bu od dolu peymanə bilər.
Qəzəl 205کشد مو بر تن نخجیر تیر از شوق پیکانشبه دل چون رنگ بر گل میدود زخم نمایانش
Qəzəl 308ترک ستم پرست من ترک جفا نمیکندعهد به سر نمیبرد، وعده وفا نمیکند
Bu, Məcnuna anası pənd verdigidir və bustani-məlamətdən xari-nəbamət dərdigidir"Key rahəti-canü nuri-didə!Fərzəndi-yeganeyi-güzidə!
KürkMəşədi Qulaməli Təbrizdə bir sövdəgər idi. Hər nə rastına gələrdi, alıb satardı. Dükanı bizim qonşuluqdaydı. Dükanında olardı kömür, köhnə paltar, at yəhəri, ulağ palanı, qab-qacaq, köhnə yorğan–döşək və qeyri belə–belə şeylər.Bir gün bazardan keçirdim, gördüm Məşədi Qulaməlinin dükanının qabağında üç-dörd kəl arabası durub, hamısı doludu kürəknən. Qulaməli də bikef oturub, hesab çortunu qabağına qoyub, fikrə gedib. Mən dayandım və buna salam verdim. Qulaməli istər–istəməz salamımı aldı və dinmədi.
Tarab atına nigârâ gönül çü bağladı zînTarab atına nigârâ gönül çü bağladı zînGerek ki ma'rekesine felek kıla tahsîn
Qəzəl 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Töhfeyi-Sami, bölmə 529شاعری پاکیزه گوست و این مطلع از اوست و خوب گفته :ز آتش عشق نه تنها جگرم میسوزد
Ey könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəsEy könül, ləli-ləbi-cananə eylərsən həvəs,Məxfi qalsın söz, nihani canə eylərsən həvəs.
Türkü məşuq edən insanlığa türkün dilidirTürkü məşuq edən insanlığa türkün dilidir,Bu dili sevməmək olmaz. Atatürkün dilidir.
Qəzəl 3193Bu günah məndən olub, indi ürək dad eləyir,Ov özü qafil olur ki, ovu səyyad eləyir.
Qəzəl 223نماند اهل و رنگی که من داشتمبرفت آب و سنگی که من داشتم
Qəzəl 322آنرا که چون تو لاله رخی در سرا بودمیلش به دیدن گل و سوسن چرا بود؟
Bu, Məcnunun kəbutərə şərhi-halıdır və ondan iltimasi-tədarüki-mafilbalıdırBu mənzilə yetdi zarü müztər,Bir damdə gördü bir kəbutər.
ŞuraO şey ki, qoca Molla Nəsrəddinin qəlbinə və məzasına hər babətdən müvafiqdir – onun adı Şuradır.Şura üsul-idarəsi!
Dil niçe diye sevdügümüzi sini dildenDil niçe diye sevdügümüzi sini dildenGitmedi sini göreli zikrün şehâ dilden
Qəzəl 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید
Töhfeyi-Sami, bölmə 530طبعش بلند بود چنانکه میخواست جواب خمسه گوید اما با تمام آن توفیق نیافت این مطلع از اوست :مده ای خضر فریبم بحیات جاودانی
Oldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəsOldu sənsiz çəmən, ey gül, məni-şeydayə qəfəs,Nə çəmən, cümlə cahandır məni-rüsvayə qəfəs.
Zümrüd BoğazDostum Camal Anadola*Zümrüd Boğazın seyrinə dalmaq nə gözəldir,
Qəzəl 3251یوسفی نیست دل خوش که هویدا گرددعافیت گمشده ای نیست که پیدا گردد
Qəzəl 234دل بشد از دست دوست را به چه جویمنطق فروبست، حال دل به چه گویم