Saib Tabrizi: Safavid era
مرا ز پیر خرابات این سخن یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1667مرا ز پیر خرابات نکته ای یادستکه غیر عالم آب آنچه هست بر بادست
Ghazal 1668نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست
Ghazal 1669ز سادگی است به فرزند هر که خرسندستکه مادر و پدر غم، وجود فرزندست
Ghazal 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟
Ghazal 1670نهال شمع ز سبزی ازان برومندستکه دایم از پر پروانه برگ پیوندست
Ghazal 1671بنای صبر که همسنگ کوه الوندستبه یک اشاره موی میان او بندست
Ghazal 1672به حرف سرد نصیحت زوال ما بندستهلاک شمع به یک سیلی صبا بندست
Ghazal 1673ز بس که واله و حیران و بیقرار خودستگرفته آینه بر کف در انتظار خودست
Ghazal 1674خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست
Ghazal 1675درین دو هفته که زاینده رود سرشارستپلی است آن طرف آب، هر که هشیارست
Ghazal 1676ازان به خاطر من ترک کار دشوارستکه بار دوش توکل شدن به دل بارست
Ghazal 1677حضور خاطر اگر در نماز معتبرستامید ما به نماز نکرده بیشترست
Ghazal 1678دل شکسته به قرب خدای راهبرستکه شیشه چون شکند در دکان شیشه گرست
Ghazal 1679ترا ز جان غم مال ای خسیس بیشترستعلاقه تو به دستار بیشتر ز سرست
Ghazal 168نیست از دشمن محابا یک سر سوزن مراکز دل سخت است در زیر قبا جوشن مرا
Ghazal 1680به لب مباد رهش ناله ای که بی اثرستگره شود به گلو گریه ای که بیجگرست
Ghazal 1681بهار عنبر شبها سفیده سحرستخوشا کسی که ازین نوبهار بهره ورست
Ghazal 1682مگیر غفلت خود سهل اگر چه یک نظرستکه تخم دوزخ عالم گداز یک شررست
Ghazal 1683سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرستچه عشرتی است که پروانه کم، چراغ پرست
Ghazal 1684به دل چو کوه، گران گرچه این کهن دیرستغنیمت است که سیلاب ما سبکسیرست
Ghazal 1685ز سیم و زر نظر بی نیاز ما سیرستغبار خاطر ارباب فقر اکسیرست
Ghazal 1686به هر که می نگرم زیر چرخ دلگیرستکه میهمان لئیم از حیات خود سیرست
Ghazal 1687صفیر شهپر توفیق، حسن آوازستکمند عشرت رم کرده رشته سازست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.