Ghazal 171

یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1712

جهان و هر چه در او هست رونمای دل استبه هیچ جا نرود هر که آشنای دل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1713

فراغ بال طمع کردن از فلک خام استکه فلس ماهی این بحر حلقه دام است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1714

همین نجابت ذاتی است آنچه محترم استبزرگیی که بود عارضی کم از ورم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1716

قماش چهره یار از بهار معلوم استکه روی کار، هم از پشت کار معلوم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1717

ز رنگ آل، ظهور جلال معلوم استجلال حسن ز روی جمال معلوم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1718

زمین ز جلوه قربانیان گلستان استبریز خون صراحی که عید قربان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 172

ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مراحلقه بیرون این دنیای باطل کن مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1721

به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1722

خزان بیجگران نوبهار مردان استبه تیغ غوطه زدن سبزه زار مردان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1723

بلند نام نگردد کسی که در وطن استز نقش ساده بود تا عقیق در یمن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1724

سیاهِ روی عقیق از جدایی یمن استکبودِ چهره یوسف ز دوری وطن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1725

به فکر چاره فتادن جگر گداختن استعلاج درد چو مردان به درد ساختن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1726

صفای حسن تو از خط به جای خویشتن استدرین غبار همان بر صفای خویشتن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1727

چراغ خلوت جان روشنایی سخن استبهار زنده دلان آشنایی سخن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1728

حریم میکده پر جوش از خروش من استشراب تلخ گوارا ز نوش نوش من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1729

بهشت یک ورق از لاله زار دماغ من استبهار برگ خزان دیده ای ز باغ من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1730

زبان شکوه من چشم خونفشان من استچو طفل بسته زبان گریه ترجمان من است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.