Saib Tabrizi: Safavid era
چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست
Ghazal 1689به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است
Ghazal 169مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
Ghazal 1690مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است
Ghazal 1691منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است
Ghazal 1692زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است
Ghazal 1693به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است
Ghazal 1694تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است
Ghazal 1695دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است
Ghazal 1696ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است
Ghazal 1697نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است
Ghazal 1698ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است
Ghazal 1699اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است
Ghazal 170سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا
Ghazal 1700ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است
Ghazal 1701به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است
Ghazal 1702ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است
Ghazal 1703حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است
Ghazal 1704گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است
Ghazal 1705جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است
Ghazal 1706به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است
Ghazal 1707دل رمیده ما را صدای پا سنگ استبر آبگینه ما نقش آشنا سنگ است
Ghazal 1708نصیب اهل دل از چرخ بدگهر سنگ استکه رزق نخل برومند از ثمر سنگ است
Ghazal 1709همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.