Ghazal 1688

چو شبنم آن که درین بوستان سحرخیزستمدام ساغرش از صاف عیش لبریزست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1689

به دام خلق مقید شدن گل هوس استشکارهرزه مرس همچو موج خار و خس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 169

مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1690

مرا ز دور تماشای خط یار بس استکه برگ عیش جنون، بویی از بهار بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1691

منم که دام بلایم رهایی قفس استوداع زندگیم در جدایی قفس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1692

زمین ز سایه ابر بهار گلپوش استز جوش لاله و گل خون خاک در جوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1693

به هر کجا نبود حسن، آفتاب خوش استز روی هر چه توان داد چشم آب خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1695

دل رمیده ما از نظاره در پیش استز شوخی آتش ما از شراره در پیش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1696

ز ابر اگر چه هوای بهار ناصاف استغمین مشو که سراپرده های الطاف است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1697

نه انجم است که زینت فروز نه فلک استکه بر صحیفه افلاک، نقطه های شک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1698

ز ملک و مال، دل بی نیاز ما سبک استبه گل قرار نگیرد سفینه تا سبک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1699

اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1700

ز خم طلوع سهیل شراب نزدیک استز کوه سر زدن آفتاب نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1701

به غم نشاط من خاکسار نزدیک استخزان من چو حنا با بهار نزدیک است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1703

حضور سوخته عشق در دل تنگ استکه آرمیده بود تا شرار در سنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1706

به آه برق عنان من آسمان تنگ استکه بر خدنگ قضا، خانه کمان تنگ است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1707

دل رمیده ما را صدای پا سنگ استبر آبگینه ما نقش آشنا سنگ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1708

نصیب اهل دل از چرخ بدگهر سنگ استکه رزق نخل برومند از ثمر سنگ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1709

همیشه دیده سوزن ازان به دنبال استکه قبله نظرش رشته های آمال است

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.