Ghazal 1403

پیش ازین جانان حساب دیگر از من می گرفتهمچو قمری طوق حکم من به گردن می گرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1404

سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقتگر شبی خواهی شدن مهمان ما وقت است وقت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1407

غم از دل می زداید چون صباح عید رخسارتنماز عید واجب می کند بر خلق دیدارت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1409

بر دلم نیست غباری ز سیه کاری بختقانعم با دل بیدار ز بیداری بخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1410

دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1413

تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1415

فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1416

نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1417

قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1418

خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاسترگ ابری است که از چشمه حیوان برخاست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1419

از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1420

خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداسترشته از صافی این دانه گوهر پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1421

از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداستخشکی بحر ز سر پنجه مرجان پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1422

خط نارسته ازان چهره گلگون پیداستمشک خالص شدن از صافی این خون پیداست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1423

شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1424

در کمین این فلک سخت کمانی که تراستعاقبت گرد برآرد ز نشانی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1425

بی طراوت نشود سرو جوانی که تراستدر شکر خواب بهارست خزانی که تراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1427

پرده شب بود ایام شبابی که مراسترگ سنگ است ز غفلت رگ خوابی که مراست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1428

از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1429

کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1430

در لحد گل نکند شعله داغی که مراستروغن از ریگ کند جذب چراغی که مراست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1435

لاله روشنگر چشم و دل سودایی ماستدیدن سوختگان سرمه بینایی ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1436

آن که از بال هما افسر دولت می خواستکاش از سایه دیوار قناعت می خواست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.