Saib Tabrizi: Nature and spring
شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود
Ghazal 2631دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود
Ghazal 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Ghazal 2634روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود
Ghazal 2636چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟
Ghazal 2637یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود
Ghazal 2638پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود
Ghazal 2642کی ز سیل گرمرو بر روی صحرا میرود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما میرود
Ghazal 2643چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود
Ghazal 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود
Ghazal 2647چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود
Ghazal 2648در چمن چون حرف آن بالای موزون میرودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون میرود
Ghazal 2650دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود
Ghazal 2655در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود
Ghazal 2658دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شودچون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود
Ghazal 2659سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود
Ghazal 2661کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود
Ghazal 2662در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود
Ghazal 2663بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود
Ghazal 2664هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شودهر که را سوزد درین دریا نفس، عنبر شود
Ghazal 2665چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شودمیوه مقصود هیهات است ازو حاصل شود
Ghazal 2668جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شودکس ندارد یاد کز یک گل جهان پر گل شود
Ghazal 2669ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شودخط به گرد ساغر می حلقه ماتم شود
Ghazal 2670کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟نیست ممکن تشنگی از آب دریا کم شود
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.