Ghazal 3466

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3469

کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 347

سبک جولان کند شوق سبک‌روحش گران‌ها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروان‌ها را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3470

هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3471

سر آزاده ما منت افسر نکشدبیضه ما به ته بال هما سر نکشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3472

عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3473

تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3474

دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمدباز ناخن زن دلهای پر از شور آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3475

از قضا چشم سیاه تو به یادم آمدقدر انداز نگاه تو به یادم آمد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3477

شوق من قاصد بیدرد کجا می داند؟آنقدر شوق تو دارم که خدا می داند!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3480

نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد مانددر بساط تو همین گرد سفر خواهد ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3483

نه زر و سیم و نه باغ و نه دکان می ماندهرچه در راه خدا می دهی آن می ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3486

عاشقان زان لب شیرین به سخن ساخته اندبوشناسان به نسیمی ز چمن ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3487

محض حرف است که او را دهنی ساخته‌انددر میان نیست دهانی، سخنی ساخته‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3488

هر گروهی به دلیل دگر آویخته اندبوشناسان به نسیم سحر آویخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3489

عارفانی که ازین رشته سری یافته اندبی خبر گشته ز خود تا خبری یافته اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3492

دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3494

کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3502

از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3503

غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدندای بسا زخم نمایان به دل زنده زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3505

نغمه عشق به گوش من دیوانه زدنداین چه اکسیر بهارست بر این دانه زدند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3506

تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3507

اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.