Ghazal 3559

تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3560

یاد آن عهد که دل در خم گیسوی تو بودشب من موی تو و روز خوشم روی تو بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3562

هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بودهر گل تازه که چیدیم نچیدن به بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3563

خانه دل به صفا از نظر بسته بودفیض در کعبه مجاور ز در بسته بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3564

باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 357

ندارد در خور من باده ای گردون میناییمگر از خون دل لبریز سازم ساغر خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3572

در خیالم اگر آن زلف پریشان می‌بودنفس سوخته‌ام سنبل و ریحان می‌بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3573

نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجودبازی نعمت الوان مخور از خوان وجود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 358

سبک از حرف بی مغزان نسازم گوهر خود رانبازم همچو کوه از هر صدایی لنگر خود را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3580

رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسودبلبل از ناله فرو بست لب و گل آسود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3581

جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3583

طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3584

گل رخسار تو هرجا که نمودار شودباغ بر شبنم گل بستر بیمار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3585

کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3586

چه بهشتی است که دستم کمر یار شودمغرب بوسه ام آن مشرق گفتار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3587

کی بود دل به سر کوی تو سیار شود؟گل دستار من آن سایه دیوار شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3592

گل بی خار درین غمکده کم سبز شوددست در گردن هم شادی و غم سبز شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3594

از نظر دور کِی آن خط بناگوش شود؟طفل را چون شب آدینه فراموش شود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3599

گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟سبز اگر از تو شود بوته خارم چه شود؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 360

ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود راکه از ظلمت برون آرم روان روشن خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3605

دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3606

عشق را پرده ناموس نگهبان نشودبادبان پرده مستوری طوفان نشود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 361

خوشا روزی که بینم دلبر بگزیده خود راز رخسارش برافروزم چراغ دیده خود را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.