Saib Tabrizi: Nature and spring
ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد
Ghazal 3801به دور حسن تو با گلستان که پردازد؟به لاله و سمن و ارغون که پردازد؟
Ghazal 3803بهار را چمنت مست رنگ و بو سازدنقاب را رخت آیینه دورو سازد
Ghazal 3804دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Ghazal 3807دل شکسته عاشق به آه می لرزدهمیشه بر علم خود سپاه می لرزد
Ghazal 3809ز گرمی نگهت آب در گهر سوزدز خنده نمکینت دل شکر سوزد
Ghazal 381کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را
Ghazal 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Ghazal 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Ghazal 3812مرا ز باده گلگون دماغ می سوزدچو لاله باده من در ایاغ می سوزد
Ghazal 3814نگه ز دیده من اشکبار برخیزدنفس ز سینه من زخمدار برخیزد
Ghazal 3815بغیر خط که ز رخسار یار برخیزدکه دیده است ز آتش غبار برخیزد؟
Ghazal 3816چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟
Ghazal 3817ازین بساط کسی شادمانه برخیزدکه از سر دو جهان عارفانه برخیزد
Ghazal 3819به ناله ای ز دل ما چه درد می خیزد؟ز یک نسیم چه مقدار گرد می خیزد؟
Ghazal 382نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Ghazal 3821به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟
Ghazal 3822ز جوش نشأه ز مغزم بهار می خیزدز فیض اشک گلم از کنار می خیزد
Ghazal 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Ghazal 3825ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزدگل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد
Ghazal 3826عرق نه از رخ آن گلعذار می ریزدستاره از فلک فتنه بار می ریزد
Ghazal 3827ز جلوه تو دل روزگار می ریزدبنای صبر و شکیب و قرار می ریزد
Ghazal 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Ghazal 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.