Ghazal 3881

قد تو سرو چمن را پیاده می داندرخ تو چهره گل را گشاده می داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3882

چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3883

دهان تنگ تو هر خرده‌دان نمی‌داندکه غیب را به جز از غیب‌دان نمی‌داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3886

خط تو سلسله خود به مشک ناب رساندکمند زلف تو خود را به آفتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3887

مرا شکستگی پا به آن جناب رساندفتادگی سر شبنم به آفتاب رساند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3888

ز حرف بر لب شیرین او اثرماندکه دیده نقش پی مور بر شکر ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3889

به زیر چرخ مقوس که جاودان ماندکدام تیر شنیدی که در کمان ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 389

نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل رانشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3891

خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3892

به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچممرا که ذوق پریشانی دماغ نماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3893

نه گل نه لاله درین خارزار می مانددویدنی به نسیم بهار می ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3894

فلک به آبله خار دیده می‌ماندزمین به دامن در خون کشیده می‌ماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3895

سخن غریب چو شد در وطن نمی ماندعزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3899

سبکروان ز خَمِ آسمان برآمده‌اندز راستی چو خدنگ از کمان برآمده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 390

اگر آزاده ای بگذار اسباب تجمل راکه بی برگی به سامان می کند کار توکل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3909

کسان که جانب هم را نگه می دارنددر آفتاب قیامت پناه می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 391

به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3912

سبکروان ز غم روزگار بیخبرندچو دامن فلک از زخم خار بیخبرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3913

خوش آن گروه که مست بیان یکدیگرندز جوش فکر می ارغوان یکدگرند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3917

درین ریاض دلی را که آب می‌سازندچو شبنم آینه آفتاب می‌سازند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3918

چو حلقه بر در دل شوق اصفهان بزندسرشک بر صف مژگان خونچکان بزند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 392

درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.