Saib Tabrizi: Nature and spring
عیش جهان به رند می آشام داده اندخط مسلمی به لب جام داده اند
Ghazal 4142آنان که دل ز کینه سبکبار کرده اندبالین و بستر از گل بی خار کرده اند
Ghazal 4143گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند
Ghazal 4147این آهوان که گردن دعوی کشیدهاندخال بیاض گردن او را ندیدهاند
Ghazal 4153عشاق دل به دیده روشن کشیده اندچون ذره رخت خویش به روزن کشیده اند
Ghazal 4154از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند
Ghazal 4155جمعی که زیر خاک دل پاک می برندبا خود بهشت را به ته خاک می برند
Ghazal 4159چون حرف شکوه برق ز تیغ زبان زندتبخاله قفل خامشیم بر دهان زند
Ghazal 416محابا نیست از برق حوادث خوشه چینان رانمی گیرد گریبان شحنه کوته آستینان را
Ghazal 4161داغ از حرارت جگرم داد میزندآتش به سوز سینه من باد میزند
Ghazal 4162گلزار جوش حسن خداداد میزندباغ از شکوفه موج پریزاد میزند
Ghazal 4163ابر بهار سینه به گلزار می زندخون شفق علم ز سر خار می زند
Ghazal 4164عاشق که حرف عشق به اغیار می زندآبی به روی صورت دیوار می زند
Ghazal 4167یاقوت با لب تودم از رنگ می زنداین خون گرفته بین که چه بر سنگ می زند
Ghazal 417ز رنجش نیست خوشتر هیچ خلقی تندخویان راچو پشت سر نباشد عذرخواهی زشت رویان را
Ghazal 4172عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند
Ghazal 4173وقت است نوبهار در عیش وا کندباغ از شکوفه خنده دندان نما کند
Ghazal 4174محبوس آسمان چه پروبال واکنددر زیر سنگ سبزه چه نشو ونما کند
Ghazal 4175آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند
Ghazal 4176آرام را خرام تو آتش عنان کندآیینه را حجاب تو آب روان کند
Ghazal 4177مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند
Ghazal 4178هشیار را خرام تو سر مست می کنداین سیل اگر به کوه رسد پست می کند
Ghazal 4179هر بلبلی که زمزمه بنیاد میکنداول مرا به برگ گلی یاد میکند
Ghazal 4183مخمور را نگاه تو سرشار میکندبدمست را عتاب تو هشیار میکند
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.