Saib Tabrizi: Nature and spring
هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند
Ghazal 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست میدارم که عاشق شعرِ حالی را
Ghazal 4412در کوی خرابات گروهی که خموشنداز صافدلی چون خم سربسته به جوشند
Ghazal 4414تا حسن گلو سوز تو در جان شرر افکنددر سینه من داغ مکرر سپر افکند
Ghazal 4415غفلت زدگان دیده بیدار نداننداز مرده دلی قدر شب تار ندانند
Ghazal 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Ghazal 4419در کودکی از جبهه من عشق عیان بودگهواره ز بیتابی من تخت روان بود
Ghazal 442به عصیان مگذران زنهار ایام جوانی رامکن صرف زمین شور، آب زندگانی را
Ghazal 4420در زیر فلک چند خردمند توان بودهشیار درین غمکده تا چند توان بود
Ghazal 4421تامنزل من بادیه بیخبری بودهر موج سرابم به نظر بال پری بود
Ghazal 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Ghazal 4425سرمست چو آن شاخ گل از باغ برآیدباغش چو نفس سوختگان بر اثر آید
Ghazal 4426آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید
Ghazal 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Ghazal 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Ghazal 443مده از دست در پیری شراب ارغوانی راشراب کهنه از دل می برد یاد جوانی را
Ghazal 4431حسنی که به نور نظر پاک برآیداز خلوت آیینه عرقناک برآید
Ghazal 4432کی پیچ وخم از طبع هوسناک برآیداین ریشه محال است ازین خاک برآید
Ghazal 444به آهی می توان از خود برآوردن جهانی راکه یک رهبر به منزل می رساند کاروانی را
Ghazal 4442مشکل که دل از ناله و فریاد گشایداز غنچه پیکان چه گره باد گشاید
Ghazal 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید
Ghazal 4445یک شعله شوخ است که دیدار نمایدگاه از شجر طور وگه از دار نماید
Ghazal 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Ghazal 4448با روی تو صبر از دل بیتاب نیایدخودداری ازین آینه چون آب نیاید
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.