Ghazal 3719

چنان کز آن لب خامش عتاب می باردز آرمیدن ما اضطراب می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 372

گل‌اندامی که می‌دادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3720

طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3721

درشتی از فلک شیشه رنگ می باردزمانه ای است که از شیشه سنگ می بارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3722

درین چمن سرسبز آن برهنه پا داردکه چار موسم چون سرو یک قبا دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3725

که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3734

دل رمیده ما شکوه از وطن داردعقیق ما دل پرخونی از یمن دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3736

خوشم به باده گلگون که رنگ او داردرگی ز تلخی آن یار تندخو دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3738

چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟که هر نواطلبی برگ عیش ازو دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3739

گلی که بلبل ما برگ عیش ازو داردهزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3745

صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3746

به سینه هرکه تمنای نوگلی داردز هر الف به نظر شاخ سنبلی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3750

سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3751

فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3752

درین بهار به گلزار رفتنی داردبه پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3753

ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3754

عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3759

ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 376

به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3760

تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3761

خوش آن که چون گل ازین باغ خنده رو گذردچو برق بر خس و خاشاک آرزو گذرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3762

فروغ روی تو چون از نقاب می گذردعرق ز پیرهن آفتا می گذرد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.