Ghazal 3832

به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3834

شکوفه از افق شاخسار پیدا شدستاره سحر نوبهار پیدا شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3837

اگر چنین سخن ما بلند خواهد شدزبان جرأت منصور بند خواهد شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3839

به روی گرم تو آیینه تا برابر شدبهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 384

مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3841

جنون من ز نسیم بهار کامل شدحذر کنید که دیوانه بی سلاسل شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3844

ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3847

رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3848

خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3849

اگر به بیخبری یار می توانی شدز هرچه هست خبردار می توانی شد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 385

معلم نیست حاجت در تپیدن کشته دل راکه خون رقص روانی می دهد تعلیم بسمل را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3854

زخاکساری دل برقرار خودباشدگهرزگردیتیمی حصارخودباشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3860

زبستگی دل آگاه شادمان باشدکه لال را ز ده انگشت ترجمان باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3863

مرا امید نشاط از سپهر چون باشدکه ماه عید در او نعل واژگون باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3864

حیات من سخنهای دلنشین باشدغذای من چو صدف گوهر ثمین باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3866

به چشم من گل وخار چمن یکی باشدنوای بلبل وصوت زغن یکی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3868

نشاط زنده دلان پایدار می باشددرین پیاله می بی خمار می باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3871

خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3873

به زیر چرخ دل شادمان نمی‌باشدگل شکفته درین بوستان نمی‌باشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3879

کریم اوست که خود را بخیل می داندعزیز اوست که خود را ذلیل می داند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3880

دلیل راه کج از مستقیم می داندحکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.