Ghazal 2362

دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2365

سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2366

ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کردلذت آوارگی بر من زمین را تنگ کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2367

خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2368

سیل اشک من بساط سبزه را پامال کردگوشمال ناله من بلبلان را لال کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2370

دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کردعمر اگر باشد به عهد خود وفا خواهیم کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2373

شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرداز سر خم خشت را آواره جوش باده کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2374

هر که چون آب روان آیینه خود ساده کردسرو را چون بندگان در پیش خود استاده کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2375

تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2376

آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرداز دهان موج بیتابانه صد خمیازه کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2379

چاره سودای ما پند نصیحتگر نکردتلخی دریا علاج خامی عنبر نکرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2381

آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2382

کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2386

دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟شبنمی چون خرمن گل را در آغوش آورد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2387

زخمی عشق تو چون رو در بیابان آوردلاله خونگرم خاکستر به دامان آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2390

می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2392

هر که دل زان پنجه مژگان برون می آوردجوهر از شمشیر هم آسان برون می آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2396

شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خوردحاصل این بوستان را چشم شبنم می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2398

خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورداین سزای آن که روی دست اخوان می خورد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2400

خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خوردآب را نتوان چنین خوردن که او خون می خورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2402

غیر را در بزم خاص آن سیم‌تن می‌پروردیوسف ما گرگ را در پیرهن می‌پرورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2404

از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زدباز آن آیینه رو نقشی عجب بر آب زد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2407

خاطر آزرده را سیر گلستان می گزدشور بلبل، خنده گل، بوی ریحان می گزد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2411

از حریص افزون به قانع فیض احسان می‌رسدروزی مور از شکرخند سلیمان می‌رسد

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.