Ghazal 256

شد چو گل از روی خندان، خرده زر رزق ماچون صدف گشت از دهان پاک، گوهر رزق ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2560

نفس را مطلق عنان رزق فراوان می‌کندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2561

دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کندروی آتشناک، شمع کشته روشن می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2562

گر به ظاهر حسن میل آرمیدن می کندراست چون آهو نفس بهر رمیدن می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2565

خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کندچهره‌های ساده را بتخانه چین می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2566

تیشه را از خون خود فرهاد رنگین می‌کندزهر غیرت مرگ را در کام شیرین می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2567

غارت صبر از دلم آن آتشین‌رو می‌کندگرمی خورشید گل را مفلس بو می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2568

شرم حسن شوخ را کی پرده‌سازی می‌کند؟برق در ابر بهاران تیغ‌بازی می‌کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2571

دخل ناقص بر سخن سنجان گرانی می کندسنگ کم در پله میزان گرانی می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2574

از نزاکت رنگ اگر بر چهره گل بشکندخار از بیطاقتی در چشم بلبل بشکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2575

سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2580

محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلندروزها کوتاه گردد چون شود شبها بلند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2585

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2589

با کمند زلف، خوبان بر صف دل می زنندآه ازین دزدان که ره را با سلاسل می زنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 259

از نصیحت خامتر گردد دل خودکام مااز نمک سنگین شود خواب کباب خام ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2593

کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟هم مگر نور اقتباس از روی زیبایش کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2595

کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنندرو به هر جانب که آرم سنگبارانم کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2599

سالکان خودنما قطع بیابان می کنندو اصلان چون آسمان در خویش جولان می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2604

در گذر از گفتگو تا ساغر هوشت دهندجنت در بسته از لبهای خاموشت دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2608

منکران چون دیده شرم و حیا بر هم نهندتهمت آلودگی بر دامن مریم نهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2610

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2614

ای خط بیرحم ازان عارض دمیدن زود بودآن گل نشکفته را نادیده چیدن زود بود

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.