Ghazal 2615

از سعادت در دماغش بیضه پندار بودمغز مغرور هما را استخوان در کار بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2623

دوش بزم از شور ما یک سینه پرجوش بودتلخی می محو در گلبانگ نوشانوش بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2624

شب که دامان سر زلف توام در چنگ بوددامن صحرای محشر بر جنونم تنگ بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2625

تا عنان اختیار ناقصم در چنگ بودتا به زانو پایم از خواب گران در سنگ بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2629

پایه نظم بلند از علم کمتر چون بود؟علم موزون کم چرا از علم ناموزون بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2630

شب نه آه سرد را دل عرش پیما کرده بودآسمان از صبح محشر دفتری وا کرده بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2631

دوش بر من سایه آن سرو روان افکنده بودشاخ گل دستی به دوش باغبان افکنده بود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2633

مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2634

روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2636

چند دستم شانه زلف پریشانی بود؟آرزو در سینه من چند زندانی بود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2637

یاد ایامی که گلچین در گلستانت نبودبوالهوس را دست بر سیب زنخدانت نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2638

پیش ازین حسن مجرد تشنه زیور نبودچشم دریا در خمار شبنم گوهر نبود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2642

کی ز سیل گرم‌رو بر روی صحرا می‌رود؟آنچه از مژگان تر بر چهرهٔ ما می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2643

چون خرامان از نظر آن سرو قامت می رودهمچو سیل از پیش، پای کوه طاقت می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2644

می کند یادش دل بیتاب و از خود می رودمی برد نام شراب ناب و از خود می رود

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2647

چون رخ از می بر فروزی آب گلشن می رودچون شوی سرگرم، تاب نخل ایمن می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2648

در چمن چون حرف آن بالای موزون می‌رودسرو چون دزدان ز راه آب بیرون می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2650

دل ز بی برگی جگردارانه در خون می رودتیغ از عریان تنی مردانه در خون می رود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2655

در سخن گفتن خطای جاهلان پیدا شودتیر کج چون از کمان بیرون رود رسوا شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2658

دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شودچون حباب از خود کند قالب تهی دریا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2659

سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شودقوت بازوی هرکس از کمان پیدا شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2661

کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟از گشاد تیر هیهات است پیکان وا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2662

در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شودآبرو را چون کنی گردآوری گوهر شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2663

بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شودبرگ کاهی چشم را مقراض بال و پر شود

Saib TabriziGhazal2 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.