Nature and spring
Heydərbaba, Şəhriyarın necə oldu?Niyə dövran xalqımızla gec oldu?
Avey dağla söhbətAvey dağım, mən zirvəndə itəydim,Bir gül olub, daş sinəndə bitəydim,
Bir ovuc qarHəkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.
Yora bilməz yollar məniGah aranda, gah dağdayam,Gah çəməndə, gah bağdayam.
Öldürürlər yaxşılarıBir güldana qoymuşdularQızılgülü,
Sən də xiffət eyləmisənBülbül, yenə nə şivəndi,bağı cənnət eyləmisən
Yaşamaq öyrədir təbiət bizəBadam çiçəkləri, nə zərifsiniz,elə bil hər budaq bir ağ işıqdı.
AqavaLvovda görmüşdüm ilk dəfəo çiçək açmışdı, ağ çiçək.
HeyifEvimdə bir dəstə gül-çiçək:sarı, ağ, qırmızı.
Adsız bulaqBulaq suyu, nə sərinsən, nə ətirli bir dadın var,Nə bir qulluq eləyənin, nə də məşhur bir adın var.
“Qələm yoldaşıma”Danışırsan nə mehriban-mehriban,iki suyun arasında qalmışam.
AynurTərlan¹ ürəyində həyəcan duyurYuxusuz qalıbdı Qaxda bir ana.
Şairlər tabutda böyük görünürMən suya heyranam, torpağa heyran,bir tənək əkirsən, yüz qanad verir.
AğlamaSən ağlasan, mən ağlaram,ağlama, yarım ağlama.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Necə unudumDeyirlər səbr elə, birtəhər unut,O şirin səslimi necə unudum.
Görüşdən qabaqAğ çiçəklər səpilmişdi üstə çəmənin,Elə bildim buludlardan torpaq süd əmmiş.
Qoşa məzarAğstafanın Qıraqkəsəmən kənd qəbiristanlığında anamla dayım yanaşı dəfn edilib.*Bacı-qardaş yanaşıdı,
Dünya yaşamaq yeriymişÇəməndə təzə gül bitib,bu yer köhnə bağ yeriymiş.
Gülİllər gəlib keçib... qəbir itibdiillərə nə var ki, gəlib keçəcək.
Səttar Bəhlulzadənin xatirəsinəO fırça barmaqlar büküldü birdən,O mavi gözlərin işığı söndü.
Xəzər çimərliyindəNədir ürəyimi burda incidən? –Çimərlik qapqara, sahil natəmiz.
Uşaq və dənizGün çıxır, od tutub yanır üfüqlər,Dəniz də qızınır göyün odundan.
Millətin gül balasıGül çıxıb ceyran belinə,Qızğın alver gedir, tələs.
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.