Ghazal 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1481

آنچنان بلبل من واله و حیران گل استکه شکاف قفسم چاک گریبان گل است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1482

پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1485

برق خاشاک گنه، روزه تابستان استدود این آتش جانسوز به از ریحان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1486

زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1487

(جسم زاری است که با آه به هم پیچیده استگردبادی که درین بادیه سرگردان است)

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1489

خط نارسته که در لعل لب جانان استهمچو زهری است که در زیر نگین پنهان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 149

گرچه سیمای خزان دارد رخ چون زر مرادر سواد دل بهاری هست چون عنبر مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1492

دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1499

گریه ابر بهار از دل پر درد من استچهره زرد خزان از نفس سرد من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1502

سیل درمانده کوتاهی دیوار من استبی سرانجامی من خانه نگهدار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1504

موج سنبل ز پریشانی پرواز من استگل برافروخته شعله آواز من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1507

دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1508

تا جنون انجمن افروز دل خونین استدیده شیر مرا شمع سر بالین است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1509

عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوستعشق سروی است که سرسبزی عالم با اوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1514

در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1515

هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوستهر که در حلقه ذکر تو بود خاتم ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1521

خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1522

آن که در جام خضر آب بقا ریخته استبه لب تشنه ما زهر فنا ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1523

هر طرف روی نهی باده جان ریخته استاین چه فیض است که در دیر مغان ریخته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1527

غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 153

نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا

Saib TabriziGhazal1 min

Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.