Nature and spring
هر که را می نگرم سوخته جان افتاده استاین چه برق است درین لاله ستان افتاده است؟
Ghazal 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟
Ghazal 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده استکه به ما نامه سربسته ز یار آورده است
Ghazal 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده استپرده دیده من کاغذ سوزن زده است
Ghazal 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده استزین پریشان نفس آیینه من تار شده است
Ghazal 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Ghazal 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده استریسمان بازی تقلید مکرر شده است
Ghazal 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده استباده پیش آر که قانون طرب ساز شده است
Ghazal 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Ghazal 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده استطوبی از غیرت سرو تو خلالی شده است
Ghazal 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرانیست جز حسرت، نصیب دیده از رویش مرا
Ghazal 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده استآفتاب عجبی بر لب بام آمده است
Ghazal 1551خط به گرد رخ آن سیم ذقن آمده استمور در دست سلیمان به سخن آمده است
Ghazal 1552خارخاری که ز رفتار تو در دل مانده استخس و خاری است که از موج به ساحل مانده است
Ghazal 1554خط سبزی که به گرد رخ او گردیده استدفتر دعوی خورشید به هم پیچیده است
Ghazal 1556سخن عشق کسی کز لب ما نشنیده استبوی پیراهن یوسف ز صبا نشنیده است
Ghazal 1557گل اگر پرده نشین است چه جای گله است؟خار این بادیه در پرده صد آبله است
Ghazal 1560نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است
Ghazal 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Ghazal 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Ghazal 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Ghazal 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Ghazal 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Ghazal 1570رتبه عشق و هوس پیش بتان هر دو یکی استخار خشک و مژه اشک فشان هر دو یکی است
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.