Masnavi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مَلک چون دید ناز آن نیازیسپر بفکند از آن شمشیر بازی
Gulshan-i Raz, chapter 4مرا گفتی بگو چِبْوَد تفکّرکز این معنی بماندم در تحیّر
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Khosrow and Shirin, chapter 99دگر ره گفت اگر جان هست حاصلنه نقش کالبدها هست باطل؟
Kanz al-Haqa'iq, chapter 5ز دنیا و ز دنیادار شو دورمباش از بهر دنیا بیش رنجور
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Khosrow and Shirin, chapter 118شبی رخ تافته زین دیر فانیبه خلوت در سرای ام هانی
Səadətnamə, 8ای که اندر حجاب ماندستیآیت نور را نخواندستی
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Iqbalnama, chapter 6شنیدم که بالای این سبز فرشخروسی سپیداست در زیر عرش
Kanz al-Haqa'iq, chapter 13مثال اینست نیکو فهم آن کنمدارش سرسری فهمش به جان کن
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Khosrow and Shirin, chapter 7چو سلطان جوان، شاه جوانبختکه برخوردار باد از تاج و از تخت
Səadətnamə, 14وحدت تو ز کثرت اشیاهست مانند هستیت پیدا
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Iqbalnama, chapter 23چو سقراط را داد نوبت سخنرطب ریزشد خوشه نخل بن
Kanz al-Haqa'iq, chapter 18مثالی گویمت بنیوش آن راکه نشنیدست هرگز گوش آن را
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را
Khosrow and Shirin, chapter 33چو شیرین را ز قصر آورد شاپورملک را یافت از میعادگه دور
Gulshan-i Raz, chapter 24که شد بر سرِّ وحدت واقف آخرشناسای چه آمد عارف آخر
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 19خبر دادند مجنون را که: لیلیندارد با تو پیوندی و میلی
Iqbalnama, chapter 46ببار ای مغنی نوایی شگفتگرفته رها کن که خوابم گرفت
Kanz al-Haqa'iq, chapter 27دو چشمست آدمی را بی ضرورتبرای دیدن معنی و صورت
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 20دگر نوبت، چو باد نوبهاریبه عاشق برد بوی دوستداری
Khosrow and Shirin, chapter 63چو خسرو نامهٔ شیرین فروخوانداز آن شیرینسخن عاجز فروماند
Gulshan-i Raz, chapter 28ندارد باورت اکمه ز الوانوگر صد سال گویی نقل و برهان
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 23بگویم با تو سر سینهٔ خویشبپردازم غم دیرینهٔ خویش
Khosrow and Shirin, chapter 82چو بر زد باربد زین سان نوایینکیسا کرد از آن خوشتر ادایی
Gulshan-i Raz, chapter 31من و ما و تو و او هست یک چیزکه در وحدت نباشد هیچ تمییز
Mantiq al-'Ushshaq, chapter 29مشو عاشق، که جانت را بسوزدغم عشق استخوانت را بسوزد