Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرادماغ دشمنی روزگار نیست مرا
Rubai 323ترسا صنمی کز پی هر غمخواریبر هر در دیری زده دارد داری
Ghazal 213چیده ایم از اختلاط خلق دامان هوسنه کسی پروای ما دارد نه ما پروای کس
Jam-i Jam, chapter 65شیخکی بر فسانه بود و گزافچشم بر هم نهاده میزد لاف
Ol türkî gözel oldı cânumıOl türkî gözel oldı cânumıCâdû göz ile dökdi kanumı
Ghazal 138بوی جان میآید از باد صبا، این بو چه بوست؟مشک را این حد نباشد، نکهت گیسوی اوست
Ghazal 107بهار آمد بهار آمد بهارِ سبزپوش آمدرها کن فکر خام ای دل که می در خُم به جوش آمد
DuymazKim türkiyə uymazsa sözün cəngini duymaz,Gülşəndə açan qönçələrin rəngini duymaz,
Qit'a 35چو باد خزان بر درختان وزیدهمه کس بموی خز اندر خزید
Rubai 1دلبند سمنبرست گلرفتاراشیرین سخنا ماه شکر گفتارا!
YaraşmazNadanla əməl dostluğu insana yaraşmaz,Şəksiz necə ki, qarğa gülüstana yaraşmaz.
Bu səffədə piri tulla gürgəBu səffədə piri tulla gürgə,Damə atılır kühən süpürgə.
Rubaiyat, 115تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دلوآزرم وصال تو به جان جوید دل
Ghazal 10جلوهای از قامتش تا دل تمنا میکندتا قیامت آرزو خون در دل ما میکند
Sənə nə?!– Gecə-gündüz içirəm əhli-mazağam, sənə nə?Mərifətdən, mədəniyyətdən uzağam, sənə nə!
Ghazal 35چشم مستانه تو آفت هشیاران استفتنه و عربده او همه با یاران است
Layla and Majnun, chapter 32A pilgrim-step approached the wild retreat,Where Majnún lingered in his rocky seat,
Ghazal 112دل به دریا زدن از چشم تر آموختهامچه هنرها که ز فیض نظر آموختهام
Ey fələk zülmün əyandırEy fələk, zülmün əyandır, bu necə dövri-zəmandır ki, işim ahu fəğandır, məni yandırma amandır, gözümün əşki rəvandır, ürəyim dopdolu qandır, hamı qəmdən bu yamandır ki, neçə əhli-qələmlər, buraxıb canıma qəmlər, qarışıb dərd bəhəmlər, ürəyim indi vərəmlər, qazetə, jurnala bu küfrişiyəmlər necə cürətlə rəqəmlər yazılıb, islamə sitəmlər eləyirlər ki, gərək aləmi-islamdə, hər ölkədə, hər şəhrdə, dinarü dirəmlər saçılıb, məktəbi-nisvan açılıb, qız balalar məktəbə hazır olalar, elmdə mahir olalar, fəzldə bahir olalar, başdan-ayağə geyələr don, gedələr məktəbə on-on, dutalar şiveyi-bidət, oxuyub nəhvlə hikmət, alalar dərsi-təbabət, bilələr cümlə kitabət, edələr yazmağa adət, itə ismət, bata iffət… aman, ey vah! Ay allah! Bu qövm oldu nə gümrah! Bu nə şiveyi-ikrah! Bu nə zümreyi-bədxah! Salıb aləmə pərxaş, bular lal ola kaş, düşə başlarına daş! Xudaya, bu nə güftar, nə rəftar, nə murdar, nə biar, fəna karə bizi sövq eləmək fikrinə amadə olublar! Qıza lazımdır əgər bilmək: o da ev işi, paltar tikişi, köhnə yumaq, yun daramaq, don yamamaq, səhnü səranı süpürüb, kasəni, qabı üfürüb, küftə, kələm dolması, mət halvası, ət bozbaşı, ya lobyalı aş, bir dəxi təndir lavaşı eyləməyindəndir ibarət ki, əgər bunları bilməsə eyb eləməz, ancaq qıza ən lazıməli bir, iki, üç məsələni bilməyidir, bilsə olur əmrə kifayət: biri oldur ki, gəlin getdiyi evdə bacarıb qaynataya, qaynanaya çımxıra bilsin ki, ona söz deməyə bir kimsə də olmaya curət, biri də qaynı ilə sahibi mabeyninə bir hadiseyi-təfriqədir kim, ona dair edə hiylət ki, beş-üç gündə çox ildən qazanılmış bu qədər mehrü məhəbbət ola təbdili-ədavət; biri, həm axırı, ən ümdəsi damdabacanın, həm xoxunun, xortdanın adlarını bilməkdə gərək səy edə övrət, nə qədər faidəsi var bu işin gər ola diqqət ki, əgər ağlaya, yainki dəcəllik edə bir tifl, nəhayət anası söyləsə bu adları filfövr edər övladını rahət və qalar əqli səlamət, başı çəkməz də məlamət…Budur aləmi-nisvan!
YerlərƏgər ad sırası gəzsək həyatda,Əgər yer davası düşsə şerdə,
Böyük ədibDöydü qapımızı bir acı ruzgar,Durdu insan qəlbi, öldü sənətkar...
DilənənlərNə gəzirsən arsız-arsızcənab sahə müvəkkili, –
SatıramSəsi zornan çıxır,İkiqat yeriyir.
YallıGəlin yallı gedək bizKönlümə yallı düşüb.
Qadir Allah bir də səbəb salaydıQadir Allah bir də səbəb salaydı,Bəyaz cəbinində tağı görəydim.
Cəllada aldanmışlarıqBiz cahan mülkündə hər mənada aldanmışlarıq,Bir sürü başsızlarıq, cəllada aldanmışlarıq.
EtibarınandıAy ağalar, ay qazılar,Mənim işim zarınandı.
Səadətnamə, 1حمد و فضل خدای عزّوجلهست بر بنده واجب از اول
Narın üzKönül, sən ki düşdün eşqin bəhrinə,Narın çalxan, narın silkin, narın üz.
MənimAy ağalar, nə bəlalı qul oldum,Tapılmır dərdimə dəvalar mənim.