Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشتدر خلوت آیینه همان رو به قفا داشت
Ghazal 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارستپیوسته صاف باشد بحری که بی کنارست
Ghazal 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارستآبش لعاب افعی، خارش زبان مارست
Ghazal 2237فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است
Ghazal 2250چینی که طراز جبهه یارستبندی است که بر زبان اغیارست
Ghazal 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبحجان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح
Ghazal 2341سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرداز غبار هستی من دامن افشان بگذرد
Ghazal 2344خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کردنقش، کم آب از عقیق ناب نتوانست کرد
Ghazal 2350تا گلستان را نهال قامتش آباد کردباغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد
Ghazal 2359هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کردبی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد
Ghazal 2379چاره سودای ما پند نصیحتگر نکردتلخی دریا علاج خامی عنبر نکرد
Ghazal 2383مستمع صاحب سخن را بر سر کار آوردغنچه خاموش بلبل را به گفتار آورد
Ghazal 2384می شود دل مضطرب چون گریه ام زور آوردناخدا را شور دریا بر سر شور آورد
Ghazal 2385عجز بر سر پنجه اقبال چون زور آورداز شکرخند سلیمان روزی مور آورد
Ghazal 2386دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟شبنمی چون خرمن گل را در آغوش آورد؟
Ghazal 2387زخمی عشق تو چون رو در بیابان آوردلاله خونگرم خاکستر به دامان آورد
Ghazal 2388عیبجو چندان که عیب از ما به در میآوردغیرت ما زور بر کسب هنر میآورد
Ghazal 2395یار ما در پرده شب باده تنها می خوردسازگارش باد یارب گرچه بی ما می خورد
Ghazal 2408من کیم تا یار بی پروا به فریادم رسد؟آه صبح و گریه شبها به فریادم رسد
Ghazal 2420یار ساقی گشت و مطرب هم نوا پرداز شدچرخ گو ناسازشو چون صحبت ما ساز شد
Ghazal 2422بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شدچون صدف هر قطره آبی که خوردم سنگ شد
Ghazal 2430از وصال یار داغ حسرت من تازه شدهمچو صبح از مهر تابان قسمتم خمیازه شد
Ghazal 2432آشنای حق شد آن کس کز جهان بیگانه شدهر که زین دریا برآمد گوهر یکدانه شد
Ghazal 2437روی یوسف تا کبود از سیلی اخوان نشدهمچو روی نیل بر مصرش روان فرمان نشد
Ghazal 2452از سر پر آرزو دل زردرویی می کشدعاقل از بالای جاهل زردرویی می کشد
Ghazal 2455نه همین از حرف دردآلود من خون می چکدکز نگاه حسرتم بیش از سخن خون می چکد
Ghazal 2476منت ایزد را که طبع بی نیازم داده اندجان آگاه و زبان نکته سازم داده اند
Ghazal 2484وقت جمعی خوش که دفتر را در آب افکنده اندمهر گل از دوربینی بر گلاب افکنده اند
Ghazal 2486شوخچشمان درد بیش و کم به دل افزودهاندورنه ارباب رضا از بیش و کم آسودهاند
Ghazal 2490تا برون آمد به سیر ماه آن مشکین کمندبر فلک ماه تمام از هاله شد زناربند