Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
صبح ازل این طرف بنا گوش نداردشام ابد این زلف سیه پوش ندارد
Ghazal 4355از تلخی می ساغر ما باک ندارداین حوصله را هیچ کف خاک ندارد
Ghazal 4356آن سنگدل از شکوه ما باک نداردآتش غمی از ناله خاشاک ندارد
Ghazal 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Ghazal 4418سوز دل عاشق ز تماشا ننشینداز باد بهار آتش سوداننشیند
Ghazal 4423با روی تو آیینه روشن چه نمایدبی چهره گلرنگ تو از گل چه گشاید
Ghazal 4424داغ از جگر سوختگان دیر برآیدخورشید ز مغرب به قیامت بدر آید
Ghazal 4429حرفی که ازان لعل گهربار برآیدرازی است که از مخزن اسرار برآید
Ghazal 4433آهی که ز دلهای هوسناک برآیددودی است که از بوته خاشاک برآید
Ghazal 4441خورشید اگر از چشم کسان آب گشایدرخساره گلرنگ تو خوناب گشاید
Ghazal 4444با تنگدلی از لب خندان چه گشایداز خنده سوفار ز پیکان چه گشاید
Ghazal 4447با روی تو خورشید درخشان چه نمایدبا زلف تو طول شب هجران چه نماید
Ghazal 4457شرم وحجاب مارا در پیچ وتاب داردخون خوردن است کارش تیغی که آب دارد
Ghazal 4469چون آفتاب هر کس روشن ضمیر باشدذرات عالم اورا فرمان پذیرباشد
Ghazal 4477چون رنگ می زمینا بیرون دوید بایدنه پرده فلک از هم دریدباید
Ghazal 4512سخن کی به جانهای غافل نشیندز دل هر چه برخاست در دل نشیند
Ghazal 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مردسیب زنخدان تو دست ز خورشید برد
Ghazal 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگارگر ندیدی درمیان جرگه آهوی تتار
Ghazal 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یارچشم بندی می کند در بردن دل این غبار
Ghazal 4563می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبارزود بر در می زند از خانه روشن غبار
Ghazal 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسارکی به حرف سخت بگشاید دهن درکوهسار؟
Ghazal 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهارتا ز تیغ کیست این زخم نمایان بهار
Ghazal 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدرنیست در دشت ختن آهوی مشکین اینقدر
Ghazal 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردارپشت پا زن دو جهان را و پی ما بردار
Ghazal 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه میجست دل غمزده، دید آخر کار
Ghazal 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهارصبحی ادراک نکردیم درین فصل بهار
Ghazal 4672جام در دور به اندازه مخمور بیارپیش آشفته دماغان سرپرشور بیار
Ghazal 4689سخن دریغ مداراز سخن کشان زنهاربه تشنگان برسان آب را روان زنهار
Ghazal 4690مبند دل به تماشای این جهان زنهاربرآ به چرخ ازین تیره خاکدان زنهار
Ghazal 4693اگر چه چهره بود بی نقاب روشنترشود عذار بتان از حجاب روشنتر