Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد
Ghazal 3476به لبم بی تو چنان تند نفس می آمدکه ز تبخاله ام آواز جرس می آمد
Ghazal 3485در لب یار نهان عیش جهان ساخته اندباغ را در گره غنچه نهان ساخته اند
Ghazal 3490عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اندغافلانند که بر دولت خود پا زده اند
Ghazal 3492دردمندان که به ناخن جگر خود خستندچشمه خویش به دریای بقا پیوستند
Ghazal 3493بال پرواز خود آن مردم غافل بستندکه به زنار علایق کمر دل بستند
Ghazal 3494کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چنددر ره سیل حوادث، ده ویرانی چند
Ghazal 3506تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند
Ghazal 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودندبه نظر آینه دار دل حیران خودند
Ghazal 3513عشرت روی زمین بی سر و پایان دارنددخل بی خرج اگر هست گدایان دارند
Ghazal 3514شیشه هایی که درستی ز شکستن دارندپشت بر کوه ز سنگینی دشمن دارند
Ghazal 3517بد درونان که به همواری ظاهر سمرندهمه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند
Ghazal 3523ساده لوحان که می از خم به مدارا نوشنداز بخیلی به قلم آب ز دریا نوشند
Ghazal 3524غافلان رطل گران را به دو دم می نوشندعاقلان آب ز دریا به قلم می نوشند
Ghazal 3537رفع دلتنگی من نشأه صهبا نکندهیچ کس غنچه پیکان به نفس وا نکند
Ghazal 3539غم محال است که تدبیر دل من نکنداین نه برقی است که دلسوزی خرمن نکند
Ghazal 3542رتبه خط تو بالغ نظران می دانندقدر یاقوت تو روشن گهران می دانند
Ghazal 3543یاد رویش نه چراغی است که خاموش کنندنمکی نیست لب او که فراموش کنند
Ghazal 3549هرکه خامش شود از حادثه آزاد بودخنده کبک دلیل ره صیاد بود
Ghazal 3550دل اهل نظر آن به که گرفتار بودصحت چشم در آن است که بیمار بود
Ghazal 3554بنده حسن خداداد شوم همچو کلیمآتش داغ من از مجمره طور بود
Ghazal 3556دانه خال تو روزی که مرا در دل بودحاصل روی زمین از من بی حاصل بود
Ghazal 3557می روشن گهران چهره گلفام بودنقل صاحب نظران چشم چو بادام بود
Ghazal 3558دست و دامن چه سزاوار عطای تو بود؟ظرف دریوزه کند هرکه گدای تو بود
Ghazal 3564باغ در بسته ما دیده پوشیده بودگل ناچیده ما دامن برچیده بود
Ghazal 3569باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبودبی کمالی است کمالی که زوالش نبود
Ghazal 3570باد را راه در آن طره پیچان نبودشانه را دست بر آن زلف پریشان نبود
Ghazal 3581جگر تشنه محال است که سیراب شودگر عقیق لب او در دهنم آب شود
Ghazal 3583طایری را که به دام تو گرفتار شوددانه در حوصله اش گوهر شهوار شود
Ghazal 3597باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟تلخی می نمک تلخی بادام شود