Ghazal 3491

تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3495

ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3497

قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3502

از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3516

حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3534

دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3535

خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3538

مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3547

دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3548

هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3576

هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3582

از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3590

از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3632

اگر از سنگ رگ سنگ برون می‌آیدریشه غم ز دل تنگ برون می‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3641

تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3648

در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3689

به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردددل از نظاره روی تو آب می‌گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3698

ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3707

ز شکوه گر لبم آن گلعذار می‌بنددکه ره به گریهٔ بی‌اختیار می‌بندد؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3710

ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3714

نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3717

نشاط عالم فانی ملال می‌آردچو لاله دل سیهی رنگ آل می‌آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3724

اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3728

ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3732

گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3737

همین نه فاخته در سر هوای او داردبه هر که بنگری این طوق در گلو دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3766

ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3767

همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3779

شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3787

به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد

Saib TabriziGhazal1 min