Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Serv ola mı boyunuza ohşaşaKaşun ola mı yüreğe oh şaşa
Ghazal 55«ستة ایام » گفت و «سبع سماوات »«ثم علی العرش استوا» است نهایات
Ghazal 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Gözəl BərdəUlu Nizaminin sevdiyi Bərdə,Uyuyur ulduzlu düşüncələrdə.
Qasida 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Complaint 36خرمی رو در کشیدست از جهانوز میان برداشت انصاف آسمان
Keçdiyim yolQaranlıq, işıqlı yollardan keçmişəm,Hər günü eşqimlə vurmuşam başa mən.
HekayətNuşirəvan əsrində bir nəfər zalım bir zəifə bir qapaz vurmuşdu.Nuşirəvan qapaz vuran şəxsin qətlinə hökm elədi. Həlak elədilər.
Rubaiyat, 79آن، کآتش مهر در دل ما افکنددر آب، نظر بر رخ زیبا افکند
Masnavi 5آتشی شب در نیستانی فتادسوخت چون عشقی که در جانی فتاد
Ağam caniÜzümdə zahir etsəm nuri-imani, ağam cani,Düşürrəm ərşi-əladən Məsihani, ağam cani.
Ghazal 21خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست
The Treasury of Mysteries, chapter 32Oh thou, who on earth are beloved like the heaven, thy lovers are both earth and heaven.Thy work, since thou hadst knowledge, was greater than thou couldst imagine.
Ghazal 54ترک چشمت چو کمین از پی نخجیر کندشیوۀ هر نگهش کار دو صد تیر کند
Bir cibimdə əskinasımBir cibimdə əskinasım, bir cibimdə ağ mənat,Olsun, olsun, qoy çox olsun böylə ləzzətli həyat!
«Qaraçı»Bu gün neçə ünvan düşdü yadıma,Neçə itik güman düşdü yadıma,
Anamın dərdiBəzən o insanı düşündükcə mən,Titrədir canımı dağlar ruzigarı;
BaxXəstəliyə qısqanıram,aramıza girənə bax.
Kökdən düşməSəni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,
TorpağımHamıdan çox torpağıma inanıram,İstəyirəm hər an onu seyrə çıxım,
Səndən sonra, ey tagi-sər başımaMixail Petroviç Kolyubakinə*Səndən sonra, ey taci-sər, başıma
Cəllada aldanmışlarıqBiz cahan mülkündə hər mənada aldanmışlarıq,Bir sürü başsızlarıq, cəllada aldanmışlarıq.
DövranEli-elə saldı yadlar,Matəm oldu elə dövran.
Səadətnamə, 91نصّ قرآن به نام خالق ماوارد است قوله «له الاسما»
ÇəkmiyəNagah badi-sərsər əsdi üzümə,Ömür bostaiımın tağı kəsildi.
DediAradım bir şəhlagözün qəlbini,Hər yaman, yaxşıya düz ki, düz dedi.
DoğmalıqDayandığım bu zirvədən“Yurdum...” deyə pıçıldasam,
Ghazal 67مَهَت هر لحظه از کو مینمایدهلالآسای ابرو مینماید
Könlüm sevər irmiş yenə bir sərvi-rəvanıKönlüm sevər irmiş yenə bir sərvi-rəvanıKim, can verədür mən təki hər kim görər ani.
AnaAna, ana – bu kəlməcik hər körpənin ən ilkinÖyrəndiyi bir kəlmədir, əmdiyi süddən şirin.