Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم
Ghazal 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم
Ghazal 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
Ghazal 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هممی نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم
Ghazal 5439ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم
Ghazal 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم
Ghazal 5461ما به بوی گل ز قرب گلستان آسودهایماز گزند خار و منع باغبان آسودهایم
Ghazal 5469ما چو صبح از راست گفتاری علم در عالمیممحرم آیینه خورشید از پاس دمیم
Ghazal 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم
Ghazal 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردمز شر ایمن شدم تا خیرباد آرزو کردم
Ghazal 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم
Ghazal 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردمکه چون تبخال من از تشنگی سیراب می گردم
Ghazal 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار میگردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار میگردم
Ghazal 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Ghazal 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم
Ghazal 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم
Ghazal 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارمکه هم در مصرم و هم در جای بیت الحزن دارم
Ghazal 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارمز کشتن زنده تر گردید سیمابی که من دارم
Ghazal 5538به قلب عشق میتازد دل زاری که من دارمزبانبازی به آتش میکند خاری که من دارم
Ghazal 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم
Ghazal 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم
Ghazal 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم
Ghazal 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزمکه بر بی حاصلی می لرزم و بسیار می لرزم
Ghazal 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم
Ghazal 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Ghazal 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم
Ghazal 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم
Ghazal 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز میخواهمچه گستاخم که خون کبک از شهباز میخواهم
Ghazal 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهمچو موج این نغمه سیراب را پیوسته می خواهم
Ghazal 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویمبه نور دل، سیاهی از رخ ایام می شویم