Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
خط حجاب آن رخ گلرنگ شد یکبارگیدستگاه بوسه ما تنگ شد یکبارگی
Ghazal 6710گرچه خالی کردم از خون صد ایاغ از تشنگیدل همان در سینه سوزد چون چراغ از تشنگی
Ghazal 6728من به حال مرگ و تو درمان دشمن می کنیاین ستم ها چیست ای بی درد بر من می کنی؟
Ghazal 6737جام هیهات است از صهبا کند پهلو تهیاین حبابی نیست کز دریا کند پهلو تهی
Ghazal 6743مکن طول امل را پیروی تا پیشوا گردیعنان خود به هر موجی مده تا ناخدا گردی
Ghazal 6747نمی آییم چون یوسف به چشم هر خریداریبحمدالله متاع ما ندارد روی بازاری
Ghazal 6750به ظاهر گر دریغ از نامرادان روی خود داریروانشان تازه از مد رسای بوی خودداری
Ghazal 6754مکن با تلخکامان رو ترش تا شکری داریکه همچون مور خط در چاشنی غارتگری داری
Ghazal 6757ز زهرچشم او رگ در تنم مارست پنداریسر هر موی بر تن نیش خونخوارست پنداری
Ghazal 6765گره در سینه هر کس که باشد گوهر رازیبود هر تاری از پیراهن او خار ناسازی
Ghazal 6767مرا چون دیگران گرزان که اسبابی نشد روزیبه این شادم که دل را پرده خوابی نشد روزی
Ghazal 6768چه در طول امل از حرص بی باکانه آویزی؟به این زلف پریشان هر نفس چون شانه آویزی
Ghazal 6785چرا هرگز به سر وقت من بیدل نمی آیی؟چنین کز دیده غافل می روی غافل نمی آیی
Ghazal 6791که غیر از سنگ طفلان می کند دیوانه آرایی؟که غیر از گنج گوهر می کند ویرانه آرایی؟
Ghazal 6792به توحید خدا همچون الف گویاست تنهاییدویی در پله شرک است و بی همتاست تنهایی
Ghazal 6797روی دل با همه کس در همه جا داشته ایدر ته پرده نیرنگ چها داشته ای
Ghazal 6806چه ثمر میدهد آن دل که نه آبش کردی؟به کجا میرسد آن پا که به خوابش کردی؟
Ghazal 6807نیست چون صبح ترا جز نفس معدودیچه کنی چون دل شب تیره اش از هر دودی؟
Ghazal 6811رخصت بوسه اگر از لب جامی داریتلخ منشین که عجب عیش مدامی داری
Ghazal 6812هر کس از اهل نظر را به بیانی داریچشم بد دور که خوش تیغ زبانی داری
Ghazal 6822آنچه من یافتم از چهره زیبای کسیبه دو عالم ندهم ذوق تماشای کسی
Ghazal 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزاییکه فتد شیشه می جایی و ساقی جایی
Ghazal 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردیحباب وار ز دریا جدا نمی گردی
Ghazal 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودیز خوان رزق شکر روزی هما بودی
Ghazal 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودیز بوی گل قفسم رشک گلستان بودی
Ghazal 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوریز نخل زندگی خویشتن ثمر نخوری
Ghazal 6867قدم برون مگذار از سرای درویشیکه مار گنج بود بوریای درویشی
Ghazal 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانیکه دل ز حق شود آگاه از پریشانی
Ghazal 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنیکه نیست باعث گفتار چشم خوش سخنی
Ghazal 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟گهر ز دامن ریگ روان چه می خواهی؟