Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون
Ghazal 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن
Ghazal 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن
Ghazal 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟
Ghazal 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟
Ghazal 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟
Ghazal 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن
Ghazal 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Ghazal 6296خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟
Ghazal 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون
Ghazal 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Ghazal 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6321خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Ghazal 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Ghazal 6359در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران
Ghazal 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Ghazal 6369خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن
Ghazal 6370دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن
Ghazal 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Ghazal 6389در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من
Ghazal 6401گمراه شد ز غفلت من رهنمای منگردید میل چشم عصاکش عصای من
Ghazal 6404نازکترست از رگ جان گفتگوی منباریک شد محیط چو آمد به جوی من
Ghazal 6405زین گریه ها که هست گره در گلوی منپیدا شود دو زخم نمایان به روی من
Ghazal 6412آن چشم مست و غمزه هشیار را ببیندر عین خواب، دولت بیدار را ببین
Ghazal 6414بی درد مشکل است سخن گفتن این چنینرنگین شود سخن ز جگر سفتن این چنین
Ghazal 6417تا از خودی خود نبریدند عزیزانچون نی به مقامی نرسیدند عزیزان