Agh Ashiq Allahverdi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Gözəllərə bağlayıram dastanı,Bir mələyin eşqi canı yandırır.
QayıtdıBir maral baxışlı, tərlan cilvəli,Gəlib məni gördü, güldü, qayıtdı.
Elim gələBahar gəldi bu dağlara,Gülüm gələ, gülüm gələ.
SəninAlçaqlı, ucalı dağlar,Xub əsir yellərin sənin.
BənövşələrSən baharın qonağısanBoynu buruq bənövşələr.
ÇəkirlərBir yandan pristav, bir yandan koxa,Biçarə rəiyyəti dara çəkirlər.
Baba yurdBu da bir cür yazı idi, yazdılar,Hər kəlməni tərs uvanda yozdular.
SəndədirMah camalın şölə saçır ay kimi,Gözüm, könlüm, ay Süsənbər səndədir.
Ömür oldu tamamÖmür oldu tamam, gün oldu tamamGötürün çevirin qibləyə məni
Bil səninGərdən mina, sürah boyun,Al Osmanda yoxdur tayın,
KəklikBaharın gülşən çağında,Uçar daşdan-daşa kəklik.
SüsənbərəSərdar səni iflic vursun,Ünüm yetməz Süsənbərə.
BaxtımÇevirib yönümü haqq dərgahına,Çağırıram bəlkə, gələydi baxdım.
BilmirəmAy ağalar belə dərdə neyləyim?Fələk çox veribdi çəkə bilmirəm.
DərdimiZəhmət ilən bağça saldım becərdim,Müştaq oldu qəmxarına ha dərdim.
MəniCəsədim möhnətə, narə qalandıYandırıb döndərib küllərə məni.
Nə vaxta kimiDərdin karvanıyam, qəmin suvarı,Üzüm gülməyəcək nə vaxta kimi?!
YandımYenə yada düşdü nakam eşqimiz,O gözün oduna bir daha yandım.
ƏlindənVətənimdən cida düşdüm,Bəy əlindən, xan əlindən.
SüsənbərimQulac saçlı,Qələm qaşlı,
QalanmalıyamTaleyim belədir yaranan gündən,Nahaqdan odlara qalanmalıyam.
Nə bilərNadan məclisində, naşı yanında,Ləl xırdala, gövhəri seç, nə bilər?
OlmazDedim, könül, bacar yaxşılıq eylə,Həmişə əlində ixtiyar olmaz.
YaxşıdırQəm çəkmə, ey könül, fani dünyada,Qılınc çəksən dərdə, aha yaxşıdır.
GetdiAdəm ata, Həvva gəldi,Dünya səndə qaldı, getdi.
Deyə-deyəSazım sinəmdə qan ağlar,Yunis Əmrə deyə-deyə.
DünyaNə veribsən, alammırsan,Suçum nədi görən, dünya?
Ağ Aşığam xətim-kəlamdır bu günAğ Aşığam xətim-kəlamdır bu gün,Cənnətül mərvaya götürün məni.
Biçdim əvəzində dəvə qanqalıLeyli-nahar yeddi ağac getdim yol,Xırman boyda yer şumladım, qırdım qol.
ÇatmadımSevda məni çətin yola çağırdı,Dərələri aşdım yara çatmadım.