Jabir Novruz
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Qiymət görəndə başım hərlənir,Qəribə vaxtdır, zamandır indi…
Görəsən, hara gedirik…Sular elə bulanıb ki,Çirkin, təmiz bilinməyir…
Bəs mən hara gedim, babam…Qızılgül anam əsl Allah adamı idi. Doxsan dörd yaşında belə məscidə gedər, heç vaxtnamazını buraxmazdı. Nəql eləyirdi ki, atası Hüseyn kişi əsrimizin əvvəllərində Kərbəla ziyarətinə
Məni tonqalda yandırın…Nəyimiz var alt-üst oldu,Bu boyda millət xar oldu.
Hansı haqla daşıyırsan bu adı sən…Dünya bərqərar olandan bəri ulu insan*adına ləkə gətirənlər və kölgə salanlara*
Ah, təmizlik, təmizlik…Ah, təmizlik, ah, təmizlik, təmizlik,Sən də bir cür müsibətsən, bəlasan…
Bir də,bir də doğmayacaq məni anam…Bu ağ saçlar bir də qara olmayacaq,Bir də kimsə görməyəcək məni cavanam…
Kiçik olmaq istəyirəm…Kiçiklərlə böyüklərinArasında
Özümə yamanlıq edən adamam…Bu dövrün adamı deyiləm ki, mən,Çox köhnə adamam, qədim adamam…
Həyatda müyəssər olmayanları…Uzanıb yatasan göy çəmənÜstə,
Arzuların ən yaxşısını buluddaArzuların ən yaxşısını buludda,Ən ün yetməz, ən əl çatmaz diyarda…
Nə böyük səadət varmış, dörd divar içində…Nə ki, gücüm vardı yığdım,Minlərlə lal-kar içindən…
Əsrimizin faciəsiƏsrimizin faciəsiNə atomdur, nə də uran,
Hələ ki, sağam, gəl, gör məni…Sanki yer adamı deyiləm,Olsa da o mənim yurd-yuvam…
Əvvəl-əvvəl dünya bütöv bir ev imiş…Dünya əvvəl sonsuz nəhəng bir ev imiş,Zaman-zaman neçə yerə parçalanıb…
Hey çağırır o səs məni…Son nəfəsdə-Cabir dedi,Özü getdi, sözü qaldı…
Yuxun şirin olsun sənin…Sən gör harda, mən gör harda,Dərd soldurdu, gülüm, səni…
Gəlin-qaynana…Qəbiristanda da anamla yoldaşım*yan-yana uyuyurlar…*
Heyf sənə poeziya, heyf sənə…Heyf sənə, poeziya, heyf sənə,Necə bizim zəmanədə gözdən düşdün.
Şairin olmur dini-imanı məgər...Siyasət şairləri dəbə düşüblər,Bircə misra becərib yetirməyənlər.
Görməyirsən, dağlar necə ağlayır...Bahar günlərində dostum Əbülhəsən, sehrkar qarmonçu Aftandil, Xızı mahalının onlarlabərbad olmuş qədim yurd yerlərindən biri – Xanagə kəndini ziyarətə getdik... Gördüklərimiz uçuq
Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə...Sən elə bir vaxtda rast gəldin mənə,Qurumuş bulağam, bulanmış suyam...
Necə ömür eylər insanlar...Hamı laqeyd olub daş tək, hamı biganəyə dönmüş,Ürəklər bum-buz olmuş boş, soyuq bir xanəyə dönmüş.
Bu nə cürə məhəbbətdiÖzü yandı, özü söndü,Bu nə cürə məhəbbətdi?
Adam da adamı bu qədər istəyər...Deyirlər sevginin öz dövrü, yaşı var,Peşiman oluram baxanda güzgüyə...
Öz doğma yurdunda qaçqınlarYurd-yuva həsrəti çəkirlərÖz ana yurdunda qaçqınlar.
Hərbin əsil faciəli qəhrəmanı analardır…Ən birinci anaları didir, yeyir müharibə,Ən birinci analara dəyir onun güllələri…
Dəli kimi bayılmağım gəlir hərdən…Dava gedir məmləkətdə, qanlı dava,Dava ilə nəfəs alır bu el, oba.
Nə gündəydi, indi qalıb nə günə…Nə gündəydi, indi qalıb nə günə,Gözdən düşüb gözdə olan-bu millət.
Vəzifə bu xalqa qənim kəsilib…Bu millət vəzifə dəlisi imiş,Şan-şöhrət «ölüsü», «rütbə» düşgünü.