Habib Saher
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Qar yağıb üstümə, qara ağacamƏsməyincə yellər, qarlar tökülməz.
Bizim məhləGün boyarkən dağı, qapı açılar,Palçıq divar ardı görünər bahar.
BayatılarI**Bir gün varmış, bir gün yox,
Ey qəmərSən hər gecə, o qəmli meşələrin ardından,Həkimanə baxışla, dünyalara baxırsan...
Qrizantım gülləriAçılmışdı qrizantım gülləriXəzan olmuş bağçamızda bir səhər.
Yol ver keçimTökülsün suların üzünə,Ağaclardan qopan yarpaqlar,
Son gecəAy işığı öpür suları... Sular,Soyuq bir gülüşlə uzaqlaşırlar.
SürgünQovuldum ah, vətənimdən, elimdən,İllər boyu nələr gördüm, nələr mən.
Gecə keçmiş yarıdanGecə keçmiş yarıdan gözüm yolda... yollarda,Bu qaranlıq gecədə nə gedən var, nə gələn.
Uğuldayır dəli yellərUğuldayır dəli yellər, budurÇamur damda.
İnqilabPayız idi, sərin yellər əsirdi,Ağaclardan solğun yarpaq əlirdi.
QurbanlıqGənc azərbaycanlı yazıçı*Səməd Behrəngi Arazda üzərkən boğuldu.*
Gecənin səsiTitrədir çırağı yelin nəfəsi,Ucalır bağlardan gecənin səsi.
Kəndimizdə olub keçənlər“Heydərbaba” şairinə*Axşamüstü dağlar bənəg-bənəgdir,
Keçən xatirələrKeçən xatirələr yanar od kimi,Könlümü yandırar, yanıram hər gün.
Bir al günəş doğdu səhərMən bir lirik şair ikən“Gecə yatmaz” şer yazar.
Gecələrin nəğməsiTitrədir gecənin mərmuz əlləriAtlas pərdələrin saçaqlarını.
Çöl çiçəyiBir keçən buludun, göz yaşlarını,Qana-qana içib, açılan çiçək.
Dalğalar qabarmışXatirət dəftərindən*Dalğalar qabarmış, açılmış güllər,
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Yoldan kənarYoldan kənar, düzənlikdə,Bir az uzaq çay boyunca
Payızın ilk günləriSarmaşıqlar titrərkən sərin sular başında,Tək-tək düşər onların saralmış yarpaqları,
Şair ŞəhriyaraMəscidə gedərkən*Dam-divarı qar hörübdür
QaraçılarSiz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?
Bir qulamın günahıBir tacir qulamı ki, əzəldən talesizmiş,Sarayda xacə üçün dəyərsiz çalışardı.
Muğanda quraqlıqI**Muğanda düşdü quraqlıq, çayır, çəmən yandı,
Kimlər sevinirDan yeri ölkəsin atəşdə yaxanAl Yunanıstanda deyirlər qan-qan!
“Sazımın sözü” şairinəI**Sən ey əziz Qaraçorlu,
Son söz, son sazEl şairi Mahmuda*Quraqlığa tutulandan, baba diyarında,
Suda işıqlar“Bağmeşə”dən iraq, “Sarı dağlar”dan,Günəş doğur səhər, rəngi qızıl qan!