Mammad Araz · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Min dəfə düşünüb daşındın azı,Bu qədər düşünmək itirdi səni.
Eyfel qülləsində...Eyfel qülləsindən Parisə baxdım,Par-par parıldayan Pari, Paridir.
Gözləri yol çəkən ana mahnısı(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.
Bir az gecikənlə bir az tələsən...Sənin taleyinçün çox qorxuram mən.*R. Həmzətov*
Məmməd AslanaQardaş, düzümünün əsiri oldum,Xəbərim olmadı özümdən mənim.
Günəşlə oynayan uşaqTofiq Bayrama*Dəniz qırağında oynayır uşaq,
Əsgər ağac əkirƏtrafı qum çölü,qum adası;
Başdaşımı kim öpəcək son dəfə?Başdaşımı kim öpəcək son dəfə? –Bir sən, bir də Vətən küləkləri.
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Mənim validolumBu fikir mərhum şairimiz Əhməd Cəmilə məxsusdur.*Bir dəfə səhhətini soruşanda dedi: «Nəvəm mənim validolumdur. O, bizə gələndə bütün ağrılarımı unutdurur». Bir neçə ildən sonra bu hiss mənə də doğmalaşdı. Həmin fikri yazıya çevirməyə çalışdım.*
Xatirələr yordu məniBu ilğımdı – üzü gülər,Boş vədələr yordu məni.
Dostlar qazsın məzarımıGözlərimə payın yetsəGözün aydın, torpaq anam.
Məmməd Araz qayasıBu yaxınlarda aldığım oxucu məktubunda deyilir ki, «Sarıbulaq» adlanan dərəyə gedən yolun üstündə bir sal daşa «Məmməd Araz kürsüsü» adı vermişik. Kövrəldim. Onu çoban dostumun hədiyyəsi saydım. O sal daş mənə bir qaya boyda göründü. Xəyalən o qayanın görüşünə getdim.*Fərmanına, təltifinə alqış, ey çoban,
Ağlama, qorxuram göz yaşlarındanYenə gözün dolu, ürəyin dolu,Təsəlli sənindir, gileylər mənim.
Ayağa dur, Azərbaycan!Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!
Bu dönüklər, vəfasızlar dünyası...Kimi kim bivəfa dünyada gördüm,*bivəfa gördüm.*
Yoxdu sözüm, yoxdu dahaVallah, sözüm tükənibdi,Vallah, sözüm yoxdu daha.
Mikayıl şer oxuyur...Mikayıl Mirzənin əlli yaşı tamam oldu. O, Azərbaycan xalq artisti, böyük aktyordur, millət vəkilidir, ictimai xadimdir, sənət müəllimidir. Bunlar hamısı məlumdur. Mən şair olduğum üçün onun çoxsahəli fəaliyyətinin bir qanadından – poeziya qanadından danışmaq istəyirəm, onu alqışlamaq istəyirəm, onu dinləmək, dinləmək istəyirəm.*Məncə, Mikayılı bir dəfə dinləyən kəs sonra uzun zaman özünü, öz içini dinləməyə bilmir, çünki Mikayılın oxuduqları yalana, böhtana: riyakarlığa, nadanlığa qarşıdır, onları daşıyanlara qarşıdır; onlara sillədir, qılıncdır Mikayılın şerləri. Onları dinləməmək mümkün deyil...*
Ana torpaqAna torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Günəşi ittiham edənlərBu gecə fəzaya düşmüşdü yolum,Bir topa ulduza ilişdi yolum.
Çoban çörəyi, çoban ürəyiQışlaqda yazılmış şer*Bir qadın ki, dağ mehini düzüb saçına,
Salam, a zirvələrSalam, a gədiklər, salam, a dağlar!Yenə boynunuzu qucmaq istərəm.
Ağ şəhərli qaralarNə yaxşı iş tapdı ona yad ölkə,Bir qitə şəninə deyilmi ayıb? –
Nazimə Türkiyə sovqatıFikrimdə nə vaxtdanuyumuş bir xəbər
Vətənsiz məhəbbətGözdən gözə axan odla yaxınlaşdıq,O da sevdi,
Şöhrətə atılan gülləİlya Çavçavadzeni öldürən güllə*indi onun ev-muzeyində saxlanılır.*
Nə ola-ola...«Nişançı özümüz, hədəf özümüz»;Dayanaq, sonrası nə ola-ola.
Bu gecə yuxumda Arazı gördümBu gecə yuxumda Arazı gördüm,Arazı belə tox görməmişdim heç.
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.