Nariman Hasanzade
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Bir qələm dostumu apardı dünya,daş ürəklər gördüm, ölü baxışlar.
Sənə qul deyəni qul kimi öldürGəl mənim “qul” balam, “qul” pəhləvanım,qullar bazarında necəsən oğlum?
Ayrılıq ayrılıqdıBu ayrılıq, ayrılıqdı,istər elə, istər belə.
Şairlər ağlayacaqEvdə girovdu gəlin.tərəddüdlər içində.
Bir şeir oxudum... mənim şerimiBir şeir oxudum... mənim şerimidinlədi sonuncu misraya kimi.
Nə qədər desək də sənsən arxamız...Öz ağrım ömürlük özümə bəsdi,özgəyə yamanlıq gəlmir əlimdən.
Məni bayraq kimi tutun yuxarıMənim həyatımın nə mənası var,sizin üzünüzdə gülüş olmasa.
Niyə demədinizSizi düşünürəm oturub bəzən,ey mənim möhtərəm müəllimlərim.
Yazıq filNə qədər yaşayırsan...Fərqi yox uzun ömrün.
Yanaşı getməyimiz elə səadət imişSən burda, mən şəhərdə,hava soyuq, yol uzaq.
Şair taleyindən yarıya bilmir“Mənə bir it hürür, bir qara çaqqal”*Ə.Cavad*
Mənim nikahımı pozdu təbiətMənim nikahımı pozdu təbiət,köklədi simləri xeyir-şər üstə.
Qorxuram “anama” mən ana deyim– Bir qadın anama oxşayır, ata,üzü, görünüşü, boyu-qaməti.
Mənim yandığımı demə, yanarsanXalq artisti Əminə Yusifqızına*Gör necə qarışıb qəmim qəminə,
Dişləri mırıq, düyməsi qırıq, şalvarı qısa, qardaşım İsaXanım izahat verir,şəkil çəkib ad verir:
Ay Xanım, gəl oynayaq– Xa... nım... – deyə sərçələr,cik-cik edib höccələr.
Tehranda Azərbaycan səfirliyi, Üçrəngli bayrağımızSəni qaldıranacan,can verdik, nə qədər can.
Baxt qapın ağzında ayaq üstədiBaxtımız əbədi, həyat dəyişkən,dünyanın özü də bir cür yuxuymuş.
Dünyanın üzü toy, astarı yasdıKardioloq, prof. Fuad Əliyevə*Ölçüb təzyiqimi keçirsən belə,
Bakıda “Yaşıl bağ” xəstəxanası və onun hasarıBir addım var arada,amma əsl möcüzə.
Aspirant dostum Abdulla Abbasovun qızınaA qızım, gülüşün necə təmizdi,bu necə tilsimdi, bu necə ovsun?
Böyük periklin ən ağır cəzasıUzaq Afinada, qədim zamanlar,Perikl adlanan böyük hökmdar,
“İran şahı”na məktubMən dəmir yol fəhləsininoğluyam, şah!
Qaçdıq qara saçdan ağ saça qədər...Şair qardaşım Məmməd Arazın 70 illiyinə*Ürək o Sahildə bu Sahildədir,
Ürəyim ananı istəyir, qızımÜrəyim ananı istəyir, qızım,sən yaşa, dünyada qəmsiz, kədərsiz.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Məhəbbət! Nə deyim bu ülvi adaMəhəbbət! Nə deyim bu ülvi ada,Hamıya bir gözlə baxmayır o da.
Qız idin – sevinən, qaçan, güləyən...Mən bu daş saçlara sığal çəkmişəm,nə qədər öpmüşəm bu daş üzündən,
Yoxa çıxan Yeddi yaylıq dastanıYaylıqlar itdi bir-bir,Hardadı bəs, kim bilir?!