Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست
Ghazal 188بی جام عشق عیش دل ما تمام نیستفوزالنجات ما بجهان غیر جام نیست
Ghazal 190از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست
Ghazal 212اسرار تو با خاطر هشیار توان گفتاین گنج نه گنجیست گه با مار توان گفت
Ghazal 221ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد
Ghazal 233ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد
Ghazal 234تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد
Ghazal 276باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد
Ghazal 282چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد
Ghazal 284باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد
Ghazal 288چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد
Ghazal 297در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند
Ghazal 301عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند
Ghazal 303هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند
Ghazal 307ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود
Ghazal 309بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود
Ghazal 334گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود
Ghazal 339منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید
Ghazal 350موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید
Ghazal 351دل ز داروخانه دردت دوا دارد امیدچشم جان از خاک پایت توتیا دارد امید
Ghazal 352هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
Ghazal 354دلم از قصه هجران چه گوید؟ازین هجران بی پایان چه گوید؟
Ghazal 361هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر
Ghazal 384در کهن دیر زمان جمله فریبست و غروروقت آن شد که زنم خیمه بصحرای سرور
Ghazal 385کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور
Ghazal 393سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس
Ghazal 401بر کنار طاس گردون زد هلال انگشت دوشعاشقان را مژده ایام عید آمد بگوش
Ghazal 414از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟
Ghazal 418ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟
Ghazal 423خوش وقت من، که آینه کردار روشنممرآت راست گویم و شانه نمی زنم