Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
سخن در سر عاشق کمترک گویدرین میدان نمی شاید زدن گوی
Ghazal 670مسئله مشکل و آسان تویای دل و جان، در دل و در جان توی
Ghazal 675تو نور یقین آمدی و رهبر راهیاز نور جمالت نتوان گفت: کماهی
Ghazal 677درمانده ام از غم جداییای عشق گره گشا کجایی؟
Ghazal 679زلف را شانه زن، که رعناییچشم را سرمه کش که زیبایی
Ghazal 681غرق آن بحر محیطست دل شیداییغرق آن بحر چنان شو،که ازو برنایی
Ghazal 683هله! عاشقان، که راهست بهو،زنید هوییببرید جمله بر هو،بزنید های و هویی
Ənisül-arifin, 3صدر عالم،آفتاب شرع ودینصفوت آدم،نبی المرسلین
Rubai 3تا بر سر کوی عاشقی منزل ماستسر ازلی و ابدی حاصل ماست
Ənisül-arifin, 4ای دریغا! عمر من بر باد شدبر من از غفلت بسی بیدادشد
Qit'a 5گر ترا میل عالم جانستزاده ترک سین ساسانست
Rubai 7هرچند که در زمانه یک محرم نیستبنیاد اساس دوستی محکم نیست
Rubai 8یک لحظه دلم را سر هشیاری نیستبا هشیاران مرا سر یاری نیست
Rubai 11ای دل،غم عشق ذو فنونت سازدوز هرچه گمان بری فزونت سازد
Ghazal 12خوش خاطرم که یار مرا گفت: مرحباهمراه مرحباست صفا در پی صفا
Rubai 15آنها که ز سودای تو سرگردانندآشفته و شوریده و بی سامانند
Ghazal 16عقل از عقیله خیزد، عشق از جنون و سودایا رب، چه چاره سازم این درد را مداوا؟
Ghazal 20گریبان میدرم هردم که: دامان درمکش از ماکه ما مشتاق دیداریم و رند و عاشق و شیدا
Rubai 22ما را ز عنایتش جمیلست جمالعالم همه تشنه اند و ما آب زلال
Rubai 23ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیلمی دل همه روج داروتی دیمی میل
Qit'a 24میرسید، کزین آل عباتی سعادت همیشه پاینده
Rubai 24مستدعیم از حضرت سلطان قدمیک جرعه شراب را که سرتابقدم
Ghazal 26ساقی بیار باده و بنواز عود رایک دم بلند کن نغمات سرود را
Qit'a 26هر چند جنس آب حیاتست خربزهبسیار بی بقا و ثباتست خربزه
Rubai 26من بنده شیوه های شیرین توامآشفته طره های مشکین توام
Ghazal 27مست از شراب عشق کن این عقل دوراندیش رااز تو گدایی میکند، خیری بده درویش را
Rubai 28در دل هوس روی نگاری دارمدر سر ز می عشق خماری دارم
Rubai 30از هر طرفی چهره گشایی،که منمدر هر نفسی جلوه گر آیی،که منم
Rubai 36هم جام جهان نمای عالم ماییمهم آینه روشن کن آدم ماییم
Ghazal 37لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »