Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا جهاندار، جهاندار جهان خواهد بوددل ما عاشق آن سرو روان خواهد بود
Ghazal 332صاحب قلاده اهل نزاع و غلو بودکارش نکو بود اگرش جست و جو بود
Ghazal 333چون حسن دلاویز تو در جلوه گری بودکار دل بیچاره من پرده دری بود
Ghazal 343بانگ مستان خرابات فنا می آیدراست بشنو،ز سر صدق صفا می آید
Ghazal 345بوی عشق از نفس باد صبا می آیدشادمانم که ازو بوی ولا می آید
Ghazal 349درد مرا نوبت درمان رسیدکار من از عشق بسامان رسید
Ghazal 360گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
Ghazal 369ساقیا، مست خرابیم، بما جامی آرپیش ما شیشه می آر ولی عذر میآر
Ghazal 370ساقی، بیار باده، که تلخست انتظارچون من خمار می شوم، از بهر من خم آر
Ghazal 378مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غاروقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
Ghazal 383پیش ما قصه شوقست و شهودست و حضوردر نهان خانه وحدت همه نورست و سرور
Ghazal 386امکان صبر نیست، ز سر گیرم این نفیردل رفت و صبر رفت، خدایا، تو دست گیر
Ghazal 387چو نازنین جهانی بحسن خویش بنازکه پیش ناز تو میرم بصد هزار نیاز
Ghazal 395گر کسی مست و خرابست ز مستانش پرسهر کرا جان و دلی هست ز جانانش پرس
Ghazal 396از ما حکایت می و پیر و مغانه پرساز زاهدان حکایت تسبیح و شانه پرس
Ghazal 403پهلوی خوانان غزل می خواند دوشاو بخود مشغول و جانها به خروش
Ghazal 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
Ghazal 408بآرزوی تو در خاک می روم، در خاکبجست و جوی تو از خاک برجهم چالاک
Ghazal 409چه بود قصه لیلی درین نشیمن خاک؟چه بود حالت مجنون رند دامن چاک؟
Ghazal 410رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاکبا دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
Ghazal 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Ghazal 416بیار، ساقی عشاق، جام مالامالهزار نعره مستان، هزار بانگ «تعال »!
Ghazal 422بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادمولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم
Ghazal 426نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم
Ghazal 445از نایره شوقت در دل شرری دارمبا طلعت خورشیدت عشق و نظری دارم
Ghazal 455مشرب عذب مرا هر نفس از خم قدیممی رسد باده صافی ز کرمهای کریم
Ghazal 474ماییم که چون باده گل رنگ بجوشیمگه باده بنوشیم و گهی باده فروشیم
Ghazal 479ما نه امروزست کز عشق و ولا دم می زنیمسالها شد کین منادی را بعالم می زنیم
Ghazal 481چه گویم؟ ای مسلمانان، چه گویم؟در این میدان که سرگردان چو گویم
Ghazal 486ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیمبه یک جرعهای ز جام به صد جم نمیدهیم