Qasim Anvar
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور
Ghazal 393سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس
Ghazal 414از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟
Ghazal 418ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟
Ghazal 423خوش وقت من، که آینه کردار روشنممرآت راست گویم و شانه نمی زنم
Ghazal 431سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم
Ghazal 433اگر بر خاک کویت گرد گردمیقین کز خاک کویت برنگردم
Ghazal 436بدوستی، که ترا نیک دوست می دارمبجان دوست، که از غیر دوست بیزارم
Ghazal 443عاشق یارم، بغیر یار ندارمدر دو جهان یار و غمگسار ندارم
Ghazal 464در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیمهرجا که رسیدیم بجز یار ندیدیم
Ghazal 469جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم
Ghazal 482ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟
Ghazal 483عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟
Ghazal 484من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم
Ghazal 490به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمننفس اماره آواره بیچاره من
Ghazal 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Ghazal 506بقدر جام بود شور و حالت مستانهزار جان گرامی فدای رطل گران
Ghazal 517ز خوبان عربده خوش باشد، ای جانبیا با عربده در بزم مستان
Ghazal 530میان باطن جانی و جان تویی، ای جانهمه تویی، بهمه حال، آشکار و نهان
Ghazal 535«حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن«بعثر ما فی القبور» گنج نهان یافتن
Ghazal 544بسودایت سرشت آب و گل منبدیدار تو حل شد مشکل من
Ghazal 550الا! ای نفس، خودکامی و خودبیناز آن گشتی اسیر سجن سجین
Ghazal 567دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو
Ghazal 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
Ghazal 585ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده
Ghazal 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Ghazal 595می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه
Ghazal 600خطاب «لن ترانی » چیست؟ یعنیکه مولی را نبیند غیر مولی
Ghazal 606چو با تست مقصود، هرجا که هستیگرش باز دانی ز هجران برستی
Ghazal 614گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی