Ghazal 385

کار بی همکار سخت و راه بی همراه دوردست بی دینار عور و چشم بی دیدار کور

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 393

سید سادات عالم غیر انسان نیست کسزاهد افسرده دل از دور میراند فرس

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 414

از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 418

ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 423

خوش وقت من، که آینه کردار روشنممرآت راست گویم و شانه نمی زنم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 431

سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 433

اگر بر خاک کویت گرد گردمیقین کز خاک کویت برنگردم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 436

بدوستی، که ترا نیک دوست می دارمبجان دوست، که از غیر دوست بیزارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 443

عاشق یارم، بغیر یار ندارمدر دو جهان یار و غمگسار ندارم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 464

در مسجد و در کعبه و بت خانه دویدیمهرجا که رسیدیم بجز یار ندیدیم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 469

جانا، بجز از تو کس نداریموز لطف تو بس امیدواریم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 482

ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 483

عجب رعنا و زیبایی، چه گویم؟عجایب ترک یغمایی چه گویم؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 484

من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 490

به صلاح آمد از اوصاف خدای ذوالمننفس اماره آواره بیچاره من

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 505

بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 506

بقدر جام بود شور و حالت مستانهزار جان گرامی فدای رطل گران

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 517

ز خوبان عربده خوش باشد، ای جانبیا با عربده در بزم مستان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 530

میان باطن جانی و جان تویی، ای جانهمه تویی، بهمه حال، آشکار و نهان

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 535

«حصل ما فی الصدور» لذت جان یافتن«بعثر ما فی القبور» گنج نهان یافتن

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 544

بسودایت سرشت آب و گل منبدیدار تو حل شد مشکل من

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 550

الا! ای نفس، خودکامی و خودبیناز آن گشتی اسیر سجن سجین

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 567

دل شوریده را تمنا تودر سرم مایهای سودا تو

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 584

روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 585

ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 592

بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 595

می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 600

خطاب «لن ترانی » چیست؟ یعنیکه مولی را نبیند غیر مولی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 606

چو با تست مقصود، هرجا که هستیگرش باز دانی ز هجران برستی

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 614

گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی

Qasim AnvarGhazal1 min