Rubai 39

تا یار مرا نمود ازصد جاروبر خاک درش نهاده ام صد جارو

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 41

باده ارزان شد و زهاد خرابند و یبابساقی، از جام بلورین تو جان را دریاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 41

از فضل خدا چونکه رسیدم بسرایای مطرب ازین رسیدن من بسرای

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 42

چند ازین افسانهای خاک و آب؟در طلب داری، رخ از دریا متاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 42

گر شاه زمانه ای وگر دستوریگر باز جهان شکار،اگر عصفوری

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 43

سخنی می رود به صدق و صوابجان عالم تویی، به جان دریاب

Qasim AnvarGhazal1 min
Rubai 43

ای عور شده ز کسوت بیچونیبرحسن و جمال خوشتن مفتونی

Qasim AnvarRubai1 min
Ghazal 48

یار همسایه تو شد، دریابهمه اینست «خیر ما فی الباب »

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 53

پیش از بنای مدرسه و دیر سومناتما با تو بوده ایم در اطوار کاینات

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 58

از ما خبر برید بدان عاشقان مست :پیمانه پر کنید، که پیمان ما شکست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 61

ای دوست، دلم راهوس باده حمراستزان باده حمرا که درو نور تجلاست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 63

بآفتاب جمالت، که نور دیده ماستکه آفتاب جمالت ز ذرها پیداست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 68

دوست در مجلس جان آمد و محفل آراستشیوها کرد که هرگز بصفت ناید راست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 69

دین هر کس بقدر صدق و صفاستدیدن عاشقان طریق فناست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 70

رنگ رز رنگ خمی کرد و نیامد خم راستگنه رنگ رزست این و تو گویی: خم راست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 76

یک سخن از قول اخوان الصفاست:سر بکوب آنرا که سرش نیست راست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 81

مقصود ما ز ملک جهان وصل یار ماستاین کار اگر برآید، پس کار کار ماست

Qasim AnvarGhazal2 min
Ghazal 83

شور جهان ز شکر آن دلستان ماستدل ارغنون و روی تو چون ارغوان ماست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 86

دستم بدست گیر، که دل توبه کارتستجان را نگاه دار، که جان یار غارتست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 88

جاودان، هرکه ترا دید بعالم شادستعاشق روی تو از هر دو جهان آزادست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 89

شفای جان مرا چیست؟ کز من آزردستکنون که خون دلم ریخت، جان و دل بر دست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 102

بگذار ره صومعه، کان دور و درازستبنشین بدر میکده، کان خانه رازست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 105

در مذهب ما باده مباحست و حلالستاین باده ز خم خانه اجلال جلالست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 109

تو ساقی جان بخشی و عالم همه جامستوز باده نوشین تو عالم همه جامست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 112

دلم از عشق تو مست است و جان مستجهان مست و زمین مست، آسمان مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 122

درد تو، که سرمایه ملک دو جهانستالمنة لله که مرا بر دل و جانست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 133

دلم از شوق تو خونست و ندانم چونستدر درون شوق وصالت ز بیان بیرونست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 141

ز پیدایی چو پنهانست آن دوستهمه جا او،همه جا او، همه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 142

عاشق بمرگ مایل و عاقل بهانه جوستغازی قتیل دشمن و عاشق قتیل دوست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 146

قمری دارم کین چشم نهان خانه اوستدل و جان عاشق آن نرگس مستانه اوست

Qasim AnvarGhazal1 min