Ghazal 72

عشق و مستوری و مستی چو نمی آید راستاین جمالیست که از جمله جهان جان تر است

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 78

جان گنه کار است و مجرم، رحمت جانان کجاست؟قصه طغیان ز حد شد، سوره غفران کجاست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 82

از لطف دوست سکه دولت بنام ماستاقبال یافتیم و سعادت غلام ماست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 85

بر ما بناز می گذری، این چه عادتست؟در حال ما نمی نگری، این چه عادتست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 90

دل چه دیدست؟ که دیوانه آن یار شدستجان چه نوشید؟ که پیمانه اسرار شدست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 91

روی زمین لعل بدخشان شدستجرعه ما قلزم و عمان شدست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 92

ای خواجه، درین کوی چه عیشست و چه بودست؟بخت تو بلندست و زیانها همه سودست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 95

از هرچه هست ذکر جمال تو خوشترستحسن تو مظهر آمد و عشاق مظهرست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 98

یحبهم و یحبونه چه اقرارست؟بزیر پرده مگر خویش را خریدارست؟

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 100

من اگر توبه شکستم کرمش موفورستپیش دریای کرم توبه من محصورست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 103

گر دیر سومنات بود، گر صوامعستهر جا که هست لمعه روی تو لامعست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 110

موسی صفتان را، که درین طور مقامستاز درد تو مستند گروهی ز دوا مست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 188

بی جام عشق عیش دل ما تمام نیستفوزالنجات ما بجهان غیر جام نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 190

از دولت دیدار تو دل را غم جان نیستجان را ز غم عشق تو پروای جهان نیست

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 212

اسرار تو با خاطر هشیار توان گفتاین گنج نه گنجیست گه با مار توان گفت

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 221

ای دل و جان گرامی به تمنای تو شادهرگز این جان من از درد تو محروم مباد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 233

ساقی مرا ز باده ناب مغانه داددردی درد داد ولی در میانه داد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 234

تو آن دری که در عمان نگنجدتو آن گنجی که در ویران نگنجد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 276

باده از خم ارادت بسعادت آمدوقت ایمان شد و هنگام شهادت آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 282

چشم بیدار مرا نوبت دیدار آمددوست از خلوت جان جانب بازار آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 284

باز، ز خم باده های ناب بر آمدناله زار از دل رباب بر آمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 288

چون ماه نو از مشرق انوار برآمدفریاد ز اسلام وز کفار برآمد

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 297

در آن چمن که تو دیدی گلی ببار نماندخزان درآمد و سر سبزی بهار نماند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 301

عاشقان را چو صلا جانب می خانه زدندآتشی بود که اندر دل دیوانه زدند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 303

هر گه که یار شیوه ناز ابتدی کندعاشق کسی بودکه دل وجان فدی کند

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 307

ای عشق توام در دو جهان مقصد و مقصوددر طور عدم گشتن من وصل تو موجود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 309

بیمن دولت محبوب عاقبت محموددر فسانه ببست و سر قرابه گشود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 334

گاهی درون پرده عزت نهان شودگاهی هزار پرده بدرد،عیان شود

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 339

منم و چشم رمد دیده و نور خورشیدبتور روشن،بهمه حال، مرا چشم امید

Qasim AnvarGhazal1 min
Ghazal 350

موسی بکوه طور بنور عیان رسیدتوفیق وصل یار عنان در عنان رسید

Qasim AnvarGhazal1 min