Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل بردن ما اینهمه تدبیر ندارداین راه سبک حاجت شبگیر ندارد
Ghazal 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به همکار زنجیر کند مور چو پیوست به هم
Turkic ghazal 1نه احتیاج که ساقی ویره شراب سنه؟که ئوز پیاله سینی ویردی آفتاب سنه
Ghazal 21یک نظربازست نرگس چشمِ بیمارِ تراگل یکی از سینهچاکان است دستارِ ترا
Ghazal 125شورِ عشقی کو، که رسوای جهان سازد مرا؟بینیاز از نام و فارغ از نشان سازد مرا
Ghazal 237چهره ات گل در گریبان می کند آیینه راطره ات سنبل به دامان می کند آیینه را
Ghazal 243داغ برگ عیش گردد در دل ناشاد ماجغد می گردد همایون در خراب آباد ما
Ghazal 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ماهمخیال و همصفیر و همنوا بودیم ما
Ghazal 451کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحراشود هر لاله بر مجنون من میخانه در صحرا
Ghazal 491ای که از عالم معنی خبری نیست ترابهتر از مهر خموشی سپری نیست ترا
Ghazal 703در آتش است نعل، نسیم بهار رارنگ ثبات نیست گل اعتبار را
Ghazal 705مستی ز خط زیاده شد آن دلنواز راخط صبح نوبهار بود خواب ناز را
Ghazal 1289آب کن در شیشه ساقی گر شراب صاف نیستکشتی ما را به خشکی بستن از انصاف نیست
Ghazal 1319رزق من زان نرگس مستانه جز خمیازه نیستفتح باب من ازین میخانه جز خمیازه نیست
Ghazal 1758هنوز خنده ازان لب بدر نیامده استنمک به پرسش داغ جگر نیامده است
Ghazal 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟ای خانه برانداز، ترا خانه کدام است؟
Ghazal 2207سبزه جوی شهد، نیشترستحقه سبز زهر، پرشکرست
Ghazal 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته استدیگر چه گل ندانم در گلستان شکفته است
Ghazal 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شودکدام ذره شنیدی که آفتاب شود
Ghazal 4040کو سرو قامتی که دل من ز جا بردزنگ از دلم به یک نگه آشنا برد
Ghazal 4049مکتوب من به خدمت جانان که میبردبرگ خزان رسیده به بستان که میبرد
Ghazal 4354بیگانه معنی لب خاموش نداردخالی بود آن ظرف که سرپوش ندارد
Ghazal 6042ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن
Ghazal 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مراجامه فتح است چون شمشیر عریانی مرا
Ghazal 271شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
Ghazal 372گلاندامی که میدادم به خون دیده آبش راچسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟
Ghazal 403ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان رامکن زنهار بی شیرازه دلهای پریشان را
Ghazal 642ز هوش برد چنان حیرت تو گلشن راکه سبز کرد خموشی زبان سوسن را
Ghazal 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ماحضور قلب نمازست در شریعت ما
Ghazal 671اگر چه خوش نبود سیر بوستان تنهاگرفته ایم اجازت ز باغبان تنها