Ghazal 1142

خضر را گر سبز آب زندگانی کرده استعالمی را زنده دل آن یار جانی کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1146

از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده استدامن گلهابه شبنم آتشین بستر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1165

مهربانی از میان خلق دامن چیده استاز تکلف، آشنایی برطرف گردیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1183

شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه استآتش خاکسترآلودم به دامان تشنه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1195

در بهارستان یکرنگی شراب و خون یکی استبلبل و گل، سرو و قمری، لیلی و مجنون یکی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1197

دوستی با کورفهمان حجت نادیدگی استوحشت از فهمیدگان برهان نافهمیدگی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1263

گر نمی جوشیم با می از سر انکار نیستغفلت سرشار ما را باعثی در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1271

شیر مست ماهتابم با شرابم کار نیستماهی سرچشمه نورم به آبم کار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1285

روزگار زندگی نقش بر آبی بیش نیستموج را قسمت ز دریا پیچ و تابی بیش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1309

روی هفتاد و دو ملت جز در آن درگاه نیستعالمی سرگشته اند و هیچ کس گمراه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1310

نیست یک شادی که انجامش به غم پیوسته نیستاز لب خندان به جز خون در دهان پسته نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1321

سرو مینا را تذروی بهتر از پیمانه نیستشمع را در بزم دلسوزی به از پروانه نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1414

هیچ جوینده ندانست که جای تو کجاستآخر ای خانه برانداز سرای تو کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1444

شبنم غنچۀ بیداردلان چشم بدستصیقل سینۀ روشن‌گهران دست ردست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1496

لب خاموش نمودار دل پر سخن استجبهه بی گره آیینه خلق حسن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1553

حاصل دولت دنیا همه غفلت بوده استپرده خواب، سراپرده دولت بوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1592

حال گویاست اگر تیغ زبان گویا نیستشکوه و شکر به فرمان زبان تنها نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1656

عتاب و لطف ز ابروی گلرخان پیداستصفای هر چمن از روی باغبان پیداست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1719

ز داغ، سینه پر تیر من گلستان استز چشم شیر، نیستان من چراغان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1720

عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1721

به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1813

شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1827

مرا که داغ و کبابم چه دوزخ و چه بهشتمرا که مست و خرابم چه کعبه و چه کنشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1834

ره سخن به رخش خط عنبرافشان یافتفغان که طوطی از آیینه باز میدان یافت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1868

باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1879

آن بلبلم که باغ و بهارم دل خودستآن طوطیم که آینه دارم دل خودست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1922

احوال دل ز دیده خونبار روشن استحال درون خانه نمایان ز روزن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1943

دامن به دست هر که دهی دستگیر توستاز هر دلی که گرد فشانی عبیر توست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1950

نه تخت جم، نه ملک سلیمانم آرزوستراهی به خلوت دل جانانم آرزوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1986

لعلت به خنده پرده گل را دریده استآیینه از رخت گل خورشید چیده است

Saib TabriziGhazal1 min